به گزارش کارگروه بینالملل سایبربان، یک نظرسنجی نشان داد که شرکتهای بزرگ و نهادهای عمومی به طور فزایندهای وابستگی خود به زیرساختهای دیجیتال حیاتی را بررسی میکنند، زیرا تنشهای ژئوپلیتیکی، کنترلهای صادراتی و تهدیدات سایبری، آسیبپذیریهایی را آشکار میکنند که زمانی عمدتاً بدیهی تلقی میشدند.
پاسخهای مدیران ۱۳۰۰ سازمان بزرگ در ۱۱ کشور نشان میدهد که با زیرساختهای دیجیتال به طور فزایندهای مانند زنجیرههای تأمین انرژی و فیزیکی رفتار میشود و نیاز به نظارت هیئتمدیره، برنامهریزی احتمالی و سرمایهگذاری دارد.
نیکولاس گادیلیر، مدیر اجرایی سایت نظرسنجی کاپ جمینای (Capgemini) که رهبری این مطالعه را بر عهده داشت، گفت:
قبلاً این خطرات وجود داشتند. اکنون آنها ملموس شدهاند.
در این گزارش آمده است که شرکتها در حال تخصیص منابع برای شناسایی خطرات بحرانی هستند و برخی، از جمله ایرباس، شروع به ایجاد تغییراتی برای کاهش وابستگی به فناوریها و ارائهدهندگان کلیدی کردهاند.
اکثر سازمانهای بزرگ گزارش میدهند که در معرض خطرات وابستگی دیجیتال قرار دارند و در حال انجام اقداماتی برای رفع آنها هستند.
گادیلیر گفت:
رویدادهای اخیر، نادیدهگرفتن این وابستگیها را غیرممکن کرده است و به حملات به مراکز داده و زیرساختهای مخابراتی در جریان درگیریهای اوکراین و خاورمیانه بهعنوان نمونههایی از خطراتی که بیشتر قابلمشاهده شدهاند، میتوان اشاره کرد.
چارلز پیر آستولفی، مدیر ارشد اطلاعات در مؤسسه ملی اطلاعات جغرافیایی و جنگلی فرانسه، گفت:
حاکمیت دیجیتال اساساً مربوط به جایگزینی و توانایی جایگزینی فناوریهای حیاتی در صورت نیاز است.
تابآوری عملیاتی، کاهش ریسک و کنترل دادهها و مالکیت فکری از جمله محرکهای اصلی تلاشها در بین پاسخدهندگان بود.
مدیران، حاکمیت دیجیتال را با داراییهای حیاتی کسبوکار، از دادههای اختصاصی و مدلهای هوش مصنوعی گرفته تا مالکیت معنوی، مرتبط دانستند.
گادیلیر افزود:
این موضوع محدود به اروپا نیست. این یک مفهوم جغرافیایی نیست. سؤال این نیست که چه کسی یک فناوری را تأمین میکند، بلکه این است که آیا سازمانها میتوانند در صورت نیاز، ارائهدهنده خود را تغییر دهند یا خیر.
تقریباً نیمی از سازمانهای مورد بررسی گفتند که جایگزینی یک ارائهدهنده حیاتی بین سه ماه تا یک سال طول میکشد، درحالیکه بیش از یکسوم گفتند که این کار بیش از یک سال طول میکشد.
سازمانها بهجای جایگزینی عمده ارائهدهندگان فناوری، به طور فزایندهای بر اطمینان از حفظ کنترل دادههای ارزشمند، مدلهای هوش مصنوعی و سایر حجمهای کاری حیاتی که در صورت اختلال در دسترسی، جایگزینی آنها دشوار خواهد بود، تمرکز میکنند.
