به گزارش کارگروه فناوری اطلاعات سایبربان، بنیاد دیده‌بان اینترنت (IWF) تحلیل جدیدی را با هدف مقابله با آنچه که آن را تصورات غلط مداوم در مورد فناوری‌های مورد استفاده برای شناسایی محتوای سوءاستفاده جنسی از کودکان (CSAM) آنلاین توصیف می‌کند، منتشر کرده است.
به گفته این سازمان، بحث‌های عمومی فزاینده‌ای بر نگرانی‌های مربوط به حریم خصوصی و نظارت متمرکز می‌شوند، در حالی که نقش این فناوری‌ها در شناسایی و حذف محتوای غیرقانونی در مقیاس بزرگ را نادیده می‌گیرند.
این مقاله تاکید می‌کند که ابزارهای تشخیص، فناوری‌های آزمایشی نیستند، بلکه اقتباس‌هایی از روش‌های امنیت سایبری تثبیت‌شده‌ای هستند که قبلاً در سراسر اکوسیستم دیجیتال استفاده شده‌اند.
بنیاد دیده‌بان اینترنت (IWF)فناوری‌های تطبیق هش را که امضاهای ریاضی فایل‌ها را با پایگاه‌های داده محتوای غیرقانونی شناخته‌شده مقایسه می‌کنند، به عنوان یک رویکرد قدیمی و پرکاربرد برای تشخیص محتوا برجسته می‌کند.
بنیاد دیده‌بان اینترنت (IWF)تأکید می‌کند که این سیستم‌ها شامل نظارت گسترده نیستند و نیازی به دسترسی به محتوای ارتباطات خصوصی ندارند.
این سازمان همچنین به فناوری‌های هش ادراکی مانند (PhotoDNA ) اشاره می‌کند که می‌توانند تصاویر سوءاستفاده شناخته‌شده را حتی زمانی که فایل‌ها اصلاح یا تغییر اندازه داده شده‌اند، شناسایی کنند. رویکردهای مشابهی معمولاً در امنیت سایبری برای تشخیص بدافزار، جلوگیری از فیشینگ و تأیید فایل استفاده می‌شوند.
طبق گفته بنیاد دیده‌بان اینترنت، اصول پشت فناوری‌های حفاظت از کودکان با شیوه‌های امنیتی آنلاین موجود سازگار است.
هیچ فناوری واحدی نمی‌تواند به طور مؤثر به چالش محتوای سوءاستفاده جنسی از کودکان به صورت آنلاین بپردازد. در عوض، پلتفرم‌ها به لایه‌های حفاظتی متعددی از جمله تشخیص محتوای شناخته شده، شناسایی محتوای قبلاً ناشناخته، تجزیه و تحلیل رفتاری، مکانیسم‌های گزارش‌دهی و تعدیل انسانی نیاز دارند.
بنیاد دیده‌بان اینترنت هشدار می‌دهد که محدود کردن قابلیت‌های تشخیص، توانایی پلتفرم‌ها و مقامات اجرای قانون را در شناسایی سوءاستفاده و محافظت از قربانیان کاهش می‌دهد.
این نشریه به بحث سیاسی فزاینده‌ای در مورد چگونگی ایجاد تعادل بین حریم خصوصی، رمزگذاری و محافظت از کودکان در فضای آنلاین کمک می‌کند. همزمان با بررسی قوانین جدید ایمنی آنلاین و الزامات تعدیل محتوا توسط دولت‌ها، سوالاتی در مورد اینکه آیا فناوری‌های تشخیص، نظارت محسوب می‌شوند یا خیر، به موضوع اصلی بحث‌های مربوط به تنظیم‌کنندگان، شرکت‌های فناوری و گروه‌های جامعه مدنی تبدیل شده است.
مداخله بنیاد دیده‌بان اینترنت همچنین یک چالش گسترده‌تر حاکمیتی را برجسته می‌کند. در حالی که طرفداران حریم خصوصی نسبت به اقداماتی که می‌توانند رمزگذاری را تضعیف کنند یا نظارت را گسترش دهند، هشدار می‌دهند، سازمان‌های حفاظت از کودکان تاکید می‌کنند که قابلیت‌های تشخیص مؤثر برای شناسایی سوءاستفاده، حذف محتوای غیرقانونی و حمایت از تحقیقات اجرای قانون ضروری است.
نتیجه این مباحث می‌تواند رویکردهای آینده به ایمنی آنلاین، پاسخگویی پلتفرم و حقوق دیجیتال در سراسر جهان را شکل دهد.
