به گزارش کارگروه تروریسم سایبری سایبربان؛ روزنامه هاآرتص (Haaretz) اعلام کرد که که شرکت‌های اسرائیلی از ابزارهای سایبری پیشرفته برای هک کردن سیستم‌های دیجیتال خودروها، جاسوسی از افراد داخل آنها و ردیابی حرکت خودرو استفاده می‌کنند.
این روزنامه نوشت:
«ابزارهای جاسوسی همچنین می‌توانند به ارجاع متقابل داده‌ها برای شناسایی یک هدف اطلاعاتی در میان ده‌ها هزار خودرو در جاده کمک کنند.»
تحقیقات این روزنامه نشان داد که حداقل 3 شرکت اسرائیلی سیستمی به نام اطلاعات خودرو (CARINT) را اداره می‌کنند که از داده‌های تولید شده توسط خودروهای متصل برای نظارت استفاده می‌کند.
یکی از این شرکت‌ها به نام توکا (Toka) حتی یک ابزار تهاجمی توسعه داده که می‌تواند به میکروفون‌ها و دوربین‌های خودرو برای جمع‌آوری اطلاعات دسترسی پیدا کند.
این شرکت توسط ایهود باراک (Ehud Barak)، نخست وزیر سابق رژیم صهیونیستی و یارون روزن (Yaron Rosen)، رئیس سابق سایبری ارتش، تأسیس شده است. ابزار سایبری آن برای دسترسی به سیستم‌های چندرسانه‌ای یک وسیله نقلیه خاص، تعیین دقیق موقعیت مکانی آن و ردیابی حرکات آن استفاده می‌شود.
این ابزار می‌تواند از راه دور به میکروفون سیستم هندزفری خودرو دسترسی پیدا کند و امکان استراق سمع از راننده و دسترسی به دوربین‌های نصب شده روی داشبورد یا اطراف خودرو را فراهم کند.
ادغام داده‌ها
شرکت اسرائیلی دیگری به نام «Rayzone»، ابزاری برای نظارت بر خودرو ساخته که براساس داده‌های تبلیغاتی که به صورت آنلاین در دسترس هستند، بدون نیاز به هک کردن دستگاه، خودروها را ردیابی می‌کند.
ابزار اطلاعات خودروی این شرکت که از طریق شرکت تابعه جدید «TA9» فروخته می‌شود، داده‌هایی را که می‌تواند از یک خودرو جمع‌آوری کند، به سیستمی می‌دهد که به مشتریان Rayzone پوشش اطلاعاتی کامل از هدف تحت نظارت را ارائه می‌دهد.
هاآرتص گفت:
«این فناوری با تجزیه و تحلیل داده‌های مکانی و الگوهای سفر، به دولت‌ها اجازه می‌دهد تا اهداف را با استفاده از سیم‌کارت‌های نصب شده در خودرو ردیابی کنند و در عین حال ارتباطات بی‌سیم و بلوتوث خودرو را نیز رصد کنند. این فناوری همچنین با دوربین‌های کنار جاده‌ای برای شناسایی پلاک خودروها و سایر داده‌های موجود در اختیار آژانس‌های دولتی، ارجاع متقابل می‌دهد. این بخشی از یک روند گسترده‌تر است که در آن شرکت‌های اطلاعات سایبری داده‌ها را ادغام می‌کنند، نه فقط جمع‌آوری آنها.»
شرکت سوم اسرائیلی، موسوم به «Ateros»، نیز از طریق شرکت خواهر خود «Netline»، از ابزار اطلاعاتی دیگری برای ارتباط با سیستم‌های دولتی جهت شناسایی پلاک خودروها استفاده و آنها را با داده‌های جمع‌آوری‌شده از طریق روش‌های کلاسیک‌تر مانند ارتباطات سلولی و سایر قابلیت‌های مرتبط با دولت، مقایسه می‌کند.
هاآرتص عنوان کرد که این ابزار CARINT می‌تواند با محصول اطلاعات سیگنالی Netline، به نام «Onyx»، که می‌تواند اطلاعات را از وسایل نقلیه متصل به اینترنت نیز جمع‌آوری کند، ارتباط برقرار کند.
به گفته این روزنامه صهیونیستی، یکی از حسگرهای متعدد Netline که محصولات اطلاعاتی Ateros را تغذیه می‌کنند، در تایر یافت می‌شود.
هاآرتص اظهار داشت:
«هر تایر یک شناسه منحصر به فرد دارد که به طور مداوم داده‌های فشار را به پردازنده مرکزی خودرو منتقل می‌کند. این نوعی اثر انگشت ایجاد می‌کند که سیستم Ateros برای شناسایی یک وسیله نقلیه خاص از آن استفاده می‌کند. پیشنهاد مشترک Ateros و Netline به همان اندازه که در مورد جمع‌آوری داده‌ها است، در مورد ادغام داده‌های مبتنی بر هوش مصنوعی نیز هست.»
منابع صنعت اطلاعات رژیم صهیونیستی گفتند که التا (Elta)، شرکت تابعه سایبری صنایع هوافضای این رژیم، نیز در حال توسعه یک محصول اطلاعات خودرو است.
روزنامه اسرائیلی خاطرنشان کرد:
«در دهه‌های اخیر، خودروهای ما به دستگاه‌های هوشمند تبدیل شده‌اند، مجموعه‌ای از رایانه‌های چرخ‌دار با ده‌ها سیستم دیجیتال؛ این وسیله نقلیه بدون اینترنت یا اتصال تلفن همراه نمی‌تواند به درستی کار کند. اگرچه این امر تجربه رانندگی را به میزان قابل توجهی بهبود می‌بخشد، اما به شدت حریم خصوصی را به خطر می‌اندازد و به یک تهدید امنیت ملی تبدیل شده است.»
