به گزارش کارگروه بینالملل سایبربان، پرتغال در حال اجرای طرح ملی ابر مستقل است که زیرساختهای ابری را در مرکز تحول دیجیتال بخش دولتی قرار میدهد و درعینحال الزامات حاکمیتی مختلفی را بر اساس حساسیت فرایندها و دادههای دولتی اعمال میکند.
این طرح که تحت قطعنامه شماره ۱۰۲/۲۰۲۶ شورای وزیران تصویب شده است، اولویت رایانش ابری را در سراسر زیرساختهای دولتی تعیین میکند. اهداف اعلام شده آن شامل بهبود تابآوری خدمات عمومی، کاهش سیستمهای فناوری پراکنده و حفظ کنترل بیشتر بر دادهها و زیرساختهای حیاتی است.
این مدل الزام نمیکند که هر حجم کاری دولتی از یک محیط ابری داخلی یکسان استفاده کند. در عوض، فرایندهای بخش دولتی بهصورت خنثی، روتین، حیاتی یا استراتژیک طبقهبندی میشوند و الزامات بهتدریج برای کنترل دادهها، امنیت، نرمافزار و حاکمیت عملیاتی وجود خواهد داشت.
آژانس اصلاحات فناوری دولت و مرکز ملی امنیت سایبری پرتغال مسئول تعریف روش ارزیابی و الزامات فنی هستند. نهادهای دولتی باید فرایندها و سیستمهای پشتیبانی خود را تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۷ طبقهبندی کنند.
زیرساختها نیز بر اساس ریسک متفاوت خواهند بود. زیرساخت عمومی مشترک برای بالاترین الزامات حاکمیتی در نظر گرفته شده است، درحالیکه خدمات ابری خصوصی یا ترکیبی ممکن است از فرایندهای حیاتی پشتیبانی کنند. خدمات ابری عمومی میتوانند برای حجم کاری با الزامات حاکمیتی پایینتر، با رعایت قوانین امنیتی و تدارکات، در دسترس باقی بمانند.
این طرح عملیاتی شامل توسعه یک پیشنهاد ابری ملی با قابلیتهای هوش مصنوعی مستقل، ایجاد یک فهرست یکپارچه از خدمات ابری و تهیه برنامههای پذیرش ویژه هر بخش است. قرار است توسعه یک چارچوب تدارکات مشترک برای خدمات ابری عمومی در نیمه اول سال ۲۰۲۷ آغاز شود.
پرتغال همچنین قصد دارد تا سال ۲۰۲۸ حداقل ۱۰٪ از متخصصان فناوری اطلاعات بخش دولتی را در زمینه حاکمیت دیجیتال و تا سال ۲۰۳۰ حداقل یک هزار مدیر دولتی و رهبر پروژه را آموزش دهد.
این برنامه با تلاشهای گسترده اتحادیه اروپا برای ایجاد معیارهای مشترک برای حاکمیت ابری، امنیت سایبری و تدارکات عمومی همسو است. قانون پیشنهادی توسعه ابر و هوش مصنوعی اتحادیه اروپا، چهار سطح تضمین حاکمیت و یک چارچوب تدارکات مشترک برای ادارات دولتی ایجاد میکند، درحالیکه هدف آن سه برابر کردن ظرفیت مراکز داده اروپا در عرض پنج تا هفت سال است.
رویکرد مبتنی بر ریسک پرتغال به این معنی است که ابر حاکمیتی صرفاً با محل قرارگیری سرورها یا پرتغالی بودن ارائهدهنده تعریف نمیشود. کنترل بر دادهها، عملیات، نرمافزار و زنجیرههای تأمین و همچنین قرارگرفتن در معرض صلاحیت قضایی کشورهای ثالث، همگی میتوانند بر سطح موردنیاز حاکمیت تأثیر بگذارند.
