به گزارش کارگروه امنیت خبرگزاری سایبربان، در شرایطی که سرقت داده‌ها و حملات سایبری به یک نگرانی دائمی برای سازمان‌ها تبدیل شده است، مدیریت امنیت فضای ابری بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است.
در این میان، «هویت‌های غیرانسانی» یا Non-Human Identities (NHIs) به‌عنوان یک عنصر حیاتی در امنیت سایبری مطرح شده‌اند و می‌توانند بخشی از خلأهای موجود در رویکردهای سنتی امنیت ابری را پر کنند.
هویت‌های غیرانسانی در اصل به هویت‌های ماشینی اشاره دارد که از ترکیب یک «راز» (مانند کلید رمزنگاری‌شده، توکن یا گذرواژه) و سطح دسترسی تعریف‌شده برای آن تشکیل می‌شوند.
این ساختار مشابه گذرنامه و ویزا در سفرهای بین‌المللی است.
مدیریت صحیح این هویت‌ها مستلزم نظارت کامل بر چرخه عمر آن‌ها، از شناسایی و طبقه‌بندی تا پایش رفتار و مقابله با تهدیدات است.
مدیریت مؤثر هویت‌های غیرانسانی مزایای متعددی به همراه دارد؛ از جمله کاهش ریسک نفوذ و نشت داده، بهبود انطباق با الزامات قانونی، افزایش بهره‌وری تیم‌های امنیتی از طریق خودکارسازی، ارتقای شفافیت و کنترل دسترسی‌ها و کاهش هزینه‌های عملیاتی.
این مزایا به‌ویژه در صنایعی مانند مالی، سلامت و تیم‌های DevOps اهمیت دوچندان دارد؛ جایی که امنیت داده‌ها و انطباق مقرراتی حیاتی است.
مطالعات نشان می‌دهد سازمان‌هایی که از چارچوب‌های ساختاریافته مدیریت هویت‌های غیرانسانی استفاده می‌کنند، کاهش قابل توجهی در حوادث امنیتی و زمان واکنش به تهدیدات داشته‌اند.
همچنین، خودکارسازی مدیریت این هویت‌ها می‌تواند هزینه‌های عملیاتی را تا حدود ۳۰ درصد کاهش دهد.
در نهایت، ادغام مدیریت هویت‌های غیرانسانی در راهبرد کلان امنیت سایبری، نه‌تنها یک ارتقای فنی، بلکه یک تحول راهبردی است که به ایجاد زیرساختی امن‌تر، چابک‌تر و پایدارتر در محیط‌های ابری منجر می‌شود.
