به گزارش کارگروه بین الملل خبرگزاری سایبربان، امروزه تقریباً تمام ابعاد زندگی در ایالات متحده، از امنیت ملی و امور مالی گرفته تا سلامت و آموزش، به کدهای دیجیتال وابسته است.
با این حال، شواهد نشان می‌دهد آمریکا در فضای سایبری از رقبای خود عقب افتاده است.
مقام‌های پیشین فرماندهی سایبری آمریکا (CYBERCOM) هشدار داده‌اند که ایالات متحده «به‌طور فزاینده‌ای» از دشمنان خود عقب می‌ماند.
هم‌زمان، آژانس امنیت سایبری و امنیت زیرساخت آمریکا (CISA) اعلام کرده هکرهای مورد حمایت چین به دسترسی پایدار به زیرساخت‌های حیاتی آمریکا دست یافته‌اند؛ دسترسی‌ای که امکان اختلال در شبکه برق، خطوط لوله و ارتباطات را فراهم می‌کند.
فرماندهی سایبری آمریکا در سال ۲۰۰۹ ایجاد شد و در ۲۰۱۷ به یک فرماندهی رزمی یکپارچه تبدیل شد.
اما از همان ابتدا مشکلات ساختاری نمایان شد.
گزارش‌های رسمی نشان داد بسیاری از تیم‌ها با کمبود نیرو و ضعف آمادگی مواجه‌اند و تمرکز بیش از حد بر اجرای مأموریت‌ها، توسعه و تربیت نیروی انسانی را به حاشیه رانده است.
این مشکل در سال‌های بعد عمیق‌تر شد؛ به‌گونه‌ای که یک مطالعه RAND در سال ۲۰۲۵ از «صدها چالش» در مدیریت نیروی انسانی سایبری سخن گفت.
آموزش‌های ناهماهنگ، فاصله زیاد حقوق با بخش خصوصی و انتصاب مدیران فاقد دانش فنی، از عوامل اصلی این وضعیت عنوان شده‌اند.
نویسنده این وضعیت را به یک سامانه معیوب تشبیه می‌کند که به جای «به‌روزرسانی اساسی»، صرفاً با وصله‌های موقت سرپا نگه داشته شده است.
ابتکار «CYBERCOM 2.0» و ایجاد نهادهای جدید آموزشی و مدیریتی، گامی رو به جلو محسوب می‌شود، اما مشکل اصلی را حل نمی‌کند.
فرماندهی سایبری هم‌زمان مسئول «تولید نیرو» (آموزش و تجهیز) و «به‌کارگیری نیرو» است؛ دو وظیفه سنگین که در سایر حوزه‌های نظامی از هم تفکیک شده‌اند.
در حالی که زمین، دریا، هوا و فضا هرکدام نیروی مستقل خود را دارند، اما حوزه سایبری همچنان فاقد چنین ساختاری است.
نویسنده استدلال می‌کند تنها راه همگام شدن با سرعت و پیچیدگی فضای سایبری، ایجاد یک نیروی مستقل سایبری آمریکا است؛ نیرویی که بتواند با جذب متخصصان فنی، آموزش هدفمند و رشد تدریجی، امنیت این حوزه حیاتی را تضمین کند.
به باور او، زمان وصله‌کاری به پایان رسیده و اکنون نوبت یک «به‌روزرسانی کامل» است: تأسیس «سپاه سایبری ایالات متحده».
