به گزارش کارگروه بین‌الملل سایبربان؛ مؤسسه مطالعات راهبردی و بین‌المللی استرات‌بیس (Stratbase) هشدار داد که فیلیپین با یک جنگ نامرئی در فضای سایبری روبرو است، زیرا عملیات‌های اطلاعاتی مرتبط با چین و دخالت‌های خارجی به طور فزاینده‌ای برداشت عمومی و فرآیندهای دموکراتیک را پیش از انتخابات آینده شکل می‌دهند.
ویکتور آندرس مانهیت (Victor Andres Manhit)، رئیس استرات‌بیس، در مراسم افتتاحیه کنفرانس 2 روزه امنیت سایبری با عنوان «گذر از چهارراه دیجیتال: پیشبرد امنیت سایبری و تاب‌آوری دموکراتیک در هند و اقیانوسیه در مانیل» گفت که میدان نبرد فراتر از درگیری نظامی سنتی تغییر کرده است.
وی اظهار داشت:
«این جنگی است که ما به راحتی نمی‌توانیم آن را ببینیم. دیگر به راحتی با گلوله، کشتی یا هواپیما قابل اندازه‌گیری نیست. این جنگ بدین گونه سنجیده می‌شود که چه کسی فضای اطلاعات را کنترل می‌کند، چه کسی روایت‌های تقویت‌شده را شکل می‌دهد و چه کسی بر برداشت عمومی تأثیر می‌گذارد.»
این مجمع که توسط استرات‌بیس با همکاری سفارت کانادا در فیلیپین سازماندهی شده بود، مقامات ارشد دولتی، رهبران امنیتی، دیپلمات‌ها، کارشناسان فناوری و دانشگاهیان را برای مقابله با تهدیدات سایبری فزاینده، جنگ ترکیبی، جاسوسی سایبری و دستکاری و دخالت اطلاعات خارجی (FIMI) گرد هم آورد.
مانهیت تأکید کرد که تاب‌آوری دموکراتیک، حتی در بحبوحه تنش‌های ژئوپلیتیکی، مستلزم شفافیت و پاسخگویی است و هشدار داد که عملیات‌های نفوذ مرتبط با انتخابات، مدت‌ها قبل از دوره رسمی مبارزات انتخاباتی آغاز می‌شود.
او خاطرنشان کرد:
«چند هفته پیش، مؤسسه استرات‌بیس دو بیانیه در مورد چین منتشر کرد. سفارت چین پاسخ داد. ما از این پاسخ استقبال می‌کنیم زیرا دقیقاً همان چیزی است که تاب‌آوری دموکراتیک به آن نیاز دارد: بحث آزاد، شفافیت، پاسخگویی و دفاع از حقوق حاکمیتی تحت قوانین بین‌المللی. یک مبارزه انتخاباتی با ارائه گواهی‌های نامزدی آغاز نمی‌شود؛ بلکه، با شکل‌دهی به محیط اطلاعاتی و چشم‌انداز سایبری، آغاز می‌شود.»
مانهیت با استناد به داده‌های نظرسنجی پالس آسیا (Pulse Asia)، که توسط استرات‌بیس انجام شد، ادعا کرد که اکثر فیلیپینی‌ها برای اخبار به رسانه‌های اجتماعی و پلتفرم‌های آنلاین متکی هستند، در حالی که از هر 10 نفر، 7 نفر نگرانی عمیقی در مورد اطلاعات نادرست ابراز کردند.
او گفت که آنچه به عنوان اخبار جعلی شروع می‌شود، به ندرت به یک پلتفرم واحد محدود می‌شود. در سراسر شبکه‌ها پخش و وارد مکالمات روزانه می‌شود و در نهایت به حکومت‌داری و تصمیم‌گیری ملی نفوذ می‌کند.
