به گزارش کارگروه فناوری اطلاعات سایبربان، جان مارتینیس (John Martinis)، فیزیک‌دان مشهور و برنده جایزه نوبل، در حال آزمایش یک نسل جدید در محاسبات کوانتومی است.
تلاش‌های اولیه او ثابت کرد که مدارهای الکتریکی می‌توانند؛ مانند ذرات کوانتومی رفتار کنند و ماشین‌های کوانتومی مدرن را ممکن سازند.
زمانی که مارتینیس آزمایش ((برتری کوانتومی)) گوگل را رهبری کرد، در کارهای تخصصی از کامپیوترهای کلاسیک پیشی گرفت. بااین‌حال، مقیاس‌بندی همچنان دشوار است؛ زیرا کیوبیت‌های شکننده، سیم‌کشی پیچیده و محدودیت‌های تولید، قابلیت اطمینان را کاهش می‌دهند.
استارتاپ کولب (QoLab) که در سال ۲۰۲۴ تأسیس شد، در حال طراحی مجدد معماری تراشه کوانتومی برای حل این مشکلات سخت‌افزاری است. ادغام اجزا روی تراشه‌ها می‌تواند سیم‌کشی را کاهش دهد، پایداری را بهبود بخشد و سیستم‌های بزرگ‌تر را فعال کند.
مارتینیس گفت:
مشکل اصلی تولید تراشه‌های کوانتومی است. بیشتر شرکت‌ها هنوز از روش‌هایی شبیه دهه ۱۹۵۰ استفاده می‌کنند. اگر بخواهید یک میلیون کیوبیت بسازید، باید روش کاملاً جدیدی داشته باشید. ما در حال طراحی تراشه‌هایی هستیم که سیم‌کشی را تقریباً حذف می‌کنند. الان این سیستم‌ها مثل جنگل سیم هستند. این بزرگ‌ترین مانع مقیاس‌پذیری است. ما فهمیدیم که باید کل روش ساخت کامپیوتر کوانتومی را از پایه عوض کنیم. از روش تولید کیوبیت‌ها گرفته تا سیم‌کشی کل سیستم. اگر می‌خواهید این فناوری قابل‌اعتماد و ارزان شود، راه دیگری وجود ندارد. ما انقلابی در محاسبات کوانتومی به وجود خواهیم آورد.
کامپیوترهای کوانتومی مفید می‌توانند شیمی، علم مواد و شبیه‌سازی‌های پیچیده را فراتر از محدودیت‌های کلاسیک متحول کنند.
مارتینیس معتقد است که نوآوری سخت‌افزاری و تولید مقیاس‌پذیر، رهبران آینده صنعت را تعیین خواهد کرد و می‌توان با کیوبیت‌های ابررسانا یک پیروزی تاریخی دیگر به دست بیاورد.
طراحی‌های تراشه می‌تواند موانع کلیدی پیش روی مقیاس‌پذیری رایانه‌های کوانتومی را از بین ببرد و دانشمندان را به حل مسائلی که فراتر از دسترس سریع‌ترین ابررایانه‌های امروزی است، نزدیک‌تر کند.
