ایجاد اختلال در عملیات نفوذ اطلاعاتی روسیه و ایران توسط اوپنایآی
به گزارش کارگروه فناوری اطلاعات خبرگزاری سایبربان، این عملیاتها با استفاده از هوش مصنوعی و روشهای متداول تبلیغاتی، محتوای سیاسی و اطلاعات گمراهکننده را از طریق شبکههای اجتماعی، رسانههای خبری و یک مؤسسه پژوهشی جعلی منتشر میکردند.
بر اساس گزارش ایمنی منتشرشده از سوی این شرکت، عوامل روسی با کمک چتجیپیتی، کارزاری مخفیانه را در آمریکای لاتین اداره میکردند.
آنها سازمانی جعلی به نام مرکز پژوهشهای اجتماعی (Social Research Center) ایجاد کرده بودند که ظاهراً درباره جوامع هندیتبار در آمریکای لاتین و روابط هند با کشورهای این منطقه تحقیق میکرد.
اوپنایآی اعلام کرد شواهد نشان میدهد این سازمان تحت کنترل عوامل روسی بوده است.
این گروه افرادی را در کشورهای آمریکای لاتین برای انجام پژوهش استخدام کرده بود، بدون آنکه ارتباط واقعی سازمان با روسیه را به آنها اطلاع دهد.
به گفته اوپنایآی، برخی از این کارکنان احتمالاً از ماهیت واقعی فعالیتها بیخبر بودهاند و با حسن نیت کار میکردهاند.
بخش زیادی از محتوای منتشرشده نیز حاصل پژوهشهای واقعی همین افراد بوده، نه تولید مستقیم هوش مصنوعی.
هدف اصلی عملیات روسیه، تخریب وجهه اوکراین در آمریکای لاتین بود؛ هرچند برخی فعالیتها ظاهراً بر سیاست داخلی کشورهایی مانند آرژانتین و بولیوی نیز تمرکز داشتند.
عوامل این کارزار با کمک چتجیپیتی اسناد جعلیِ افشاشده و متنهایی برای فایلهای صوتی ساختگی تولید کردند.
برخی از این ادعاهای نادرست بهاندازهای گسترش یافتند که واکنش رسانههای راستیآزمایی و تکذیب مقامهای رسمی را در پی داشتند.
اوپنایآی این عملیات را مستقیماً به گروه مشخصی نسبت نداد، اما از احتمال ارتباط آن با سازمان روسی پولیتولوژی (Politology) یا لا کامپانیا (La Compania) خبر داد؛ مجموعهای که گزارشهایی درباره ارتباط آن با عملیات نفوذ مرتبط با یوگنی پریگوژین، الیگارش روس و گروه واگنر، منتشر شده است.
در عملیات جداگانهای که به ایران نسبت داده شده، عوامل این کارزار از هفت هویت جعلی روزنامهنگاری برای ارسال مقاله درباره مناقشه آمریکا و ایران به رسانههای اینترنتی استفاده کردند.
اوپنایآی نزدیک به ۱۰۰ مقاله منتشرشده یا بازنشرشده با این هویتها را در حدود ۱۲ رسانه شناسایی کرده است.
نخستین مقاله شناساییشده مربوط به ژوئیه ۲۰۲۵ و آخرین مورد مربوط به اکتبر ۲۰۲۶ بود.
این افراد از چتجیپیتی برای ویرایش مقالههای طولانی، تهیه پیشنهادهای انتشار برای سردبیران، تنظیم گزارشهای داخلی و تولید انبوه دیدگاههای سیاسی به زبانهای فارسی و انگلیسی استفاده میکردند.
فعالیت آنها در شبکههای اجتماعی بازخورد محدودی داشت، اما برخی رسانههای منتشرکننده مقالات، مخاطبان قابلتوجهی داشتند.
اوپنایآی اعلام کرد حسابهای مرتبط با عملیات ایران عمدتاً از زبان فارسی استفاده میکردند و از طریق شبکههای خصوصی مجازی به خدمات این شرکت دسترسی داشتند.
هویت افراد و سازمانهای مسئول این عملیات مشخص نشده است.
به گفته اوپنایآی، وجه مشترک هر دو کارزار، استفاده از سازمانها و هویتهای ظاهراً مستقل برای گسترش پیامهای سیاسی بود.
این عملیاتها نشان میدهند هوش مصنوعی بیش از آنکه ماهیت عملیات نفوذ را تغییر دهد، اجرای برخی مراحل آن را آسانتر کرده است.