به گزارش کارگروه بینالملل سایبربان، به گفته دو فرد آگاه، شی جینپینگ، رئیسجمهور چین، در حال آمادهسازی یک هیئت تجاری بزرگ برای همراهی خود در سفر به واشنگتن است.
این اقدام یک اقدام غیرمعمول باتوجهبه بدبینی ایالات متحده نسبت به سرمایهگذاری چین و روابط پرتنش پکن با شرکتهای خصوصی است.
شی جینپینگ بهندرت با مدیران شرکتها به خارج از کشور سفر میکند، بسیاری از آنها پس از سرکوبهای نظارتی پکن در بخشهای فناوری، آموزش و املاک که از سال ۲۰۲۰ آغاز شد، از محبوبیت خود افتادند.
یکی از افراد آگاه از این مذاکرات گفت:
این اقدام تا حدی باهدف نشاندادن تمایل چین برای حمایت از سرمایهگذاری و روابط تجاری با ایالات متحده و درعینحال ارائه برخی از بُردهای اقتصادی بالقوه به کاخ سفید پیش از انتخابات میاندورهای انجام شده است.
شرکتهای چینی در سالهای اخیر با بررسی دقیق سرمایهگذاریها و عملیات تجاری خود در ایالات متحده مواجه بودهاند.
واشنگتن تعرفه ۱۰۰ درصدی بر خودروهای برقی وارداتی چینی وضع کرده، واردات پهپاد، روتر و ربات خارجی را ممنوع و تیکتاک را مجبور به واگذاری فعالیتهایش در ایالات متحده کرده است. همچنین شرکتهای بزرگ فناوری چینی را در فهرست موجودیت شرکتها یا سازمانهایی که تهدیدی برای امنیت ملی تلقی میشوند و در فهرست سیاه پنتاگون قرار داده است.
شی جینپینگ آخرین بار در سال ۲۰۱۵ تعداد قابلتوجهی از تجار را به ایالات متحده آورد، از جمله جک ما، بنیانگذار علیبابا، پونی ما، بنیانگذار تنسنت و مدیرانی از بانکها و شرکتهای دولتی چین.
در طول آن سفر، چین قراردادی به ارزش ۳۸ میلیارد دلار برای خرید ۳۰۰ هواپیمای بوئینگ امضا کرد و شی جینپینگ با مدیران فناوری ایالات متحده از جمله تیم کوک از اپل، مارک زاکربرگ از مِتا و جف بزوس، بنیانگذار آمازون، دیدار کرد.
در مقابل، دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده، به دنبال دسترسی بیشتر به بازارهای چین با هیئتهای بزرگی از مدیران آمریکایی در سال ۲۰۱۷ و مه امسال به چین سفر کرده است.
هیئت تجاری بزرگ آمریکایی از پکن بازدید کرد. ترامپ در ماه مه ۱۸ مدیر آمریکایی، از جمله جنسن هوانگ، مدیرعامل انویدیا و ایلان ماسک را به چین برد.
اسکات کندی، متخصص تجارت چین در مرکز مطالعات استراتژیک و بینالمللی، گفت:
احساس من این است که چینیها... در مورد نقش این افراد تاجر در پیوستن آنها به هیئت، هدفمندتر عمل خواهند کرد. مشارکت مدیران میتواند واقعاً ارزشمند باشد.
کندی رویکرد چین را با سازماندهی هیئت آمریکایی در ماه مه مقایسه کرد که به گفته او در مدت کوتاهی تشکیل شد و مدیران آن بیشتر گوشهگیر بودند تا شرکتکنندگان جدی.
دو کشور در ماه مه سازوکارهای رسمی برای مدیریت روابط تجاری و سرمایهگذاری را اعلام کردند؛ بااینحال، سه فرد جداگانه که در این مورد اطلاعرسانی کردند، گفتهاند که بعید است هیئت سرمایهگذاری به دلیل فضای چالشبرانگیز ایالات متحده برای سرمایهگذاری چین، نتایج قابلتوجهی در این اجلاس ارائه دهد.
این افراد گفتند که انتظارات از این اجلاس همچنان متوسط است و چشمانداز محدودی برای پیشرفتهای بزرگ وجود دارد.
این سه فرد گفتند که پکن و واشنگتن همچنین در مورد اینکه کدام محصولات باید تحت عنوان (غیرحساس) در هیئت تجارت قرار گیرند، اختلافنظر دارند.
یکی از افراد آگاه گفت:
حدود ۱۰ دسته از کالاهای غیرحساس برای گنجاندن در این فهرست مورد بحث قرار گرفتهاند، اما این موضوع میتواند نزدیک به اجلاس تغییر کند.
افراد آگاه گفتند که دستیابی به توافق در مورد هیئت تجارت، همراه با کسب مجوزهای بیشتر صادرات عناصر خاکی کمیاب برای شرکتهای آمریکایی، یکی از اولویتهای اصلی ایالات متحده برای این اجلاس است.
یک مقام آمریکایی گفت:
دولت همچنان به همتایان چینی خود فشار میآورد تا به عدم پایبندی چین به توافقی که در ماه اکتبر در بوسان اعلام کردند، رسیدگی کنند. این توافق آتشبس تجاری یکساله را تضمین کرد که برخی از کنترلها و تعرفههای صادراتی و همچنین سایر نگرانیهای دوجانبه را متوقف کرد.
پکن برای کاهش بیشتر تعرفهها فشار آورده است. وزارت بازرگانی چین در ماه ژوئیه اعلام کرد که هر دو طرف در حال بررسی کاهش متقابل تعرفهها به ارزش ۳۰ میلیارد دلار آمریکا برای محصولات هستند.
درحالیکه دیوان عالی ایالات متحده در ماه فوریه تعرفههای مربوط به چین را که تحت قانون اختیارات اقتصادی اضطراری بینالمللی وضع شده بود، لغو کرد، واشنگتن متعاقباً تعرفه واردات جهانی ۱۰ درصدی را اعمال کرد.
