به گزارش کارگروه فناوری اطلاعات سایبربان، آکادمی ملی اطلاعات ترکیه از این کشور خواست تا دکترین و مدل حاکمیتی هوش مصنوعی خود را با ترکیب توانایی استراتژیک، طراحی سیستم امن و مشروعیت عمومی توسعه دهد.
گزارش این سازمان با عنوان (مناظرات نظم تکنوپلیتیکی در سیاست جهانی و ترکیه) استدلال می‌کند که هوش مصنوعی به یک دارایی استراتژیک تبدیل شده است که بر ظرفیت دولت، رقابت اقتصادی، اعتماد عمومی و روابط قدرت بین‌المللی تأثیر می‌گذارد.
این آکادمی تفکر فعلی را به سه رویکرد تقسیم می‌کند. تکنورئالیسم (Technorealism) قدرت و امنیت دولت را در اولویت قرار می‌دهد، تکنوپِراگماتیسم (technopragmatism) بر توسعه کنترل‌شده و از نظر فنی ایمن تمرکز دارد، درحالی‌که تکنوهیومانیسم (technohumanism) بر کرامت انسانی، عدالت و منافع عمومی تأکید دارد. این گزارش تأکید دارد که هیچ‌کدام به‌تنهایی مدل کافی برای ترکیه ارائه نمی‌دهند و ترکیب عناصر هر سه را توصیه می‌کند.
تجربه فناوری دفاعی ترکیه، همکاری دولتی - خصوصی و نیروی کار واجد شرایط به‌عنوان نقاط قوت موجود شناخته می‌شوند. بااین‌حال، این گزارش همچنین به حاکمیت داده‌های پراکنده، استانداردهای نهادی متناقض، کیفیت داده‌های ناهموار و ضعف در شفافیت و پاسخگویی اشاره می‌کند.
توصیه‌های آن شامل زیرساخت‌های محاسباتی مشترک، مجموعه‌داده‌های ملی، امکانات آزمایش و مدل‌های بنیادی به زبان ترکی است. مقامات دولتی همچنین باید فهرستی از سیستم‌های هوش مصنوعی، طبقه‌بندی ریسک، ارزیابی تأثیر، نظارت انسانی و حق توضیح و تجدیدنظر ارائه دهند.
ضمانت‌های قانونی جداگانه‌ای برای سیستم‌های بیومتریک و نظارتی، در کنار نظارت مستقل و الزامات تدارکاتی خاص هوش مصنوعی، پیشنهاد شده است. سرمایه‌گذاری‌های زیرساختی حیاتی نیز باید از نظر وابستگی به مدل‌های خارجی، خدمات ابری و تأمین‌کنندگان نیمه‌رسانا ارزیابی شوند.
در سطح بین‌المللی، آکادمی می‌خواهد ترکیه فعالانه در تعیین استانداردهای جهانی هوش مصنوعی مشارکت کند، سازوکارهای حاکمیتی را که نمایانگر سنت‌های فرهنگی مختلف هستند، ترویج دهد و یک رویکرد تکنوپلیتیکی را توسعه دهد که می‌تواند بخشی از سیاست خارجی آن شود.
این گزارش به‌جای یک استراتژی دولتی اتخاذ شده، توصیه‌های سیاستی ارائه می‌دهد. اینکه آیا دکترین پیشنهادی بر سیاست ملی تأثیر می‌گذارد یا خیر، به نحوه واکنش دولت و نهادهای عمومی ترکیه بستگی دارد.
