ادعای توسعه یکی از پیشرفته‌ترین سیستم‌های هشدار جهان در اوکراین

به گزارش کارگروه بین‌الملل سایبربان؛ اوکراین ادعا کرد که یکی از پیشرفته‌ترین سیستم‌های هشدار جهان را توسعه داده که هشدارهای سریع در برابر حملات هوایی روسیه را ارائه و جان هزاران نفر را نجات می‌دهد.

این سیستم که شبکه‌های آژیر، اپلیکیشن‌های موبایل و اعلان‌های سریع را یکپارچه می‌کند، برای مقابله با حملات روزانه موشکی و پهپادی روسیه طراحی شده و بر اطلاعات به‌روز جمع‌آوری شده از منابع غیرنظامی و نظامی تکیه دارد و توسط سرویس اضطراری دولتی (DSNS) اوکراین برای اطمینان از انتشار سریع و کارآمد هشدارها براساس نوع و جهت تهدید هماهنگ می‌شود.

طبق ادعای دیفنس نیوز (Defense News)، اوکراین و رژیم صهیونیستی تنها دولت‌هایی هستند که در جهان از سیستم‌های هشدار سریع برای محافظت از غیرنظامیان در برابر حملات هوایی استفاده می‌کنند.

سیستم اوکراین به دلیل شدت حملات روسیه در مقیاسی بی‌سابقه عمل می‌کند و زمان‌های هشدار بحرانی را ارائه می‌دهد. بنابر ادعای محققان، هنگامی که بمب‌افکن‌های استراتژیک روسیه مانند «TU-95» یا «TU-160» شلیک می‌شوند یا زمانی که کشتی‌های حامل موشک‌های کالیبر بندر را ترک می‌کنند، هشدارهایی صادر می‌شود و به غیرنظامیان 4-6 ساعت فرصت می‌دهد تا آماده شوند.

کارشناسان اظهار داشتند که پرتاب پهپادها، از جمله نمونه‌های شاهد ساخت ایران، از قبل شناسایی می‌شوند و حدود یک ساعت برای جستجوی سرپناه مهلت وجود دارد، درحالی‌که موشک‌های بالستیک یا مافوق صوت تنها 5 تا 10 دقیقه فاصله دارند.

غیرنظامیان به برنامه‌های اختصاصی مانند نقشه هشدار تکیه دارند که به‌روزرسانی‌های هم‌زمان را ارائه می‌کنند و با کانال‌های اطلاعاتی و شبکه‌های رسانه‌های اجتماعی همگام می‌شوند تا انتشار را افزایش دهند. با این حال، علیرغم پیشرفت‌های تکنولوژیکی، تهدیدات همچنان ادامه دارد.

دیفنس بلاگ ادعا کرد که نیروهای روسی با هدف ایجاد ترس در میان مردم، حملات مستمر، گاهی اوقات به مدت 24 ساعت بدون وقفه، را انجام می‌دهند. این حملات زیرساخت‌های انرژی، مراکز غیرنظامی و اماکن نظامی را هدف قرار می‌دهند و فشار بر سیستم و ساکنان را افزایش می‌دهند.

پس از نزدیک به 3 سال جنگ، غیرنظامیان نسبت به هشدارها بی‌تفاوت‌تر شده‌اند و بسیاری از هشدارها نادیده گرفته می‌شوند که همین امر منجر به افزایش تلفات می‌شود.

علیرغم اثربخشی، این سیستم با یک چالش انسانی مواجه است: خستگی جنگ بر واکنش عمومی تأثیر می‌گذارد و بر نیاز به ادغام فناوری پیشرفته با تلاش‌های آموزشی و آگاهی‌بخشی تأکید می‌کند.