ژئوپلیتیک فناوری در اندونزی

به گزارش کارگروه بین الملل سایبربان، در اندونزی، نشانه هایی از تشدید رقابت ژئوپلیتیکی در بخشهای فن آوری محور مانند تولید باتری، انرژی پاک و مراکز داده وجود دارد.اندونزی قرار است یک عامل اصلی در انتقال انرژی پاک جهانی باشد، چرا که بزرگترین منبع سنگ نیکل جهان را در اختیار دارد که یک عامل مهم در تولید باتری ها میباشد. باتری ها در آینده با کربن پایین تولید خواهند شد، بنابراین نقش اندونزی در ایجاد تولید باتری با نیکل بسیار کلیدی خواهد بود و در نهایت این کشور را به سوی تولید خودروی الکتریکی سوق خواهد داد.
شرکت های چینی مانند تسینگشان (Tsingshan) از اولین شرکت هایی بودند که میلیاردها دلار به جزیره سولاوسی وارد کردند و در آنجا پارک های صنعتی بزرگی برای فرآوری سنگ معدن در داخل کشور اندونزی ساختند. سازندگان باتری چینی مانند کتل(CATL)میلیاردها دلار در تاسیسات تولید باتری داخلی سرمایه گذاری کردند. نیکل اندونزی ارزش استراتژیک عمده ای برای چین و کشورهایی که به دنبال تولید وسایل نقلیه الکتریکی و باتری هستند،دارد.
اگرچه ممکن است چین اولویت اول را در اندونزی داشته باشد، اما موجی از سرمایه گذاری خارجی مانند شرکت های خودرو و باتری سازی کره جنوبی و ژاپن با تاسیس یا گسترش تولیدات صنعتی در اندونزی به سرعت به رقبای چینی خود رسیده اند. حتی شرکت فورد اخیراً اعلام نموده است که بخشی از یک پروژه سرمایه گذاری ۵ / ۴ میلیارد دلاری (با مشارکت یک شریک چینی) را در اندونزی آغاز کرده است. یک اکوسیستم فن آوری در حال رشد در کشور اندونزی وجود دارد که توسط معادن نیکل به تولید باتری و خودروهای الکتریکی ختم میشود و قدرت های جهانی در حال رقابت برای تصاحب این جایگاه هستند.
در حالی که به نظر میرسد چین رتبه نخست را در زمینه انرژی های پاک به دست آورده است، ایالات متحده اخیراً به عنوان یک عامل مهم در زمینه انرژی های پاک مطرح شده است. در اجلاس G-20 در نوامبر گذشته، رئیس جمهور اندونزی، جوکو ویدودو ، تعهد ۲۰ میلیارد دلاری بانک های آمریکایی، ژاپنی و متحدان اروپایی برای سرمایه گذاری در انرژی پاک را اعلام نمود. در حالیکه چین شامل این قرارداد نبوده است.
با توجه به اینکه اندونزی یکی از بزرگترین مصرف کنندگان و تولیدکنندگان سوخت های فسیلی مانند زغال سنگ در جهان است و انتظار میرود مصرف برق در این کشور در دهه های آینده به شدت افزایش یابد، سرمایه گذاری در انرژی های تجدیدپذیر اکنون پیامدهای استراتژیک و اقتصادی طولانی مدتی دارد.

یکی دیگر از حوزه های رقابت رو به رشد، زیرساخت داده ای اندونزی میباشد. هواوی چین بر عرضه تجهیزات مخابراتی تسلط دارد، اما میدان برای مراکز داده و رایانش ابری بازتر است. فناوری های نسل آینده مانند هوش مصنوعی به قدرت محاسباتی زیادی نیاز دارند و نیازمند سرمایه گذاری های کلان در زیرساخت های پشتیبان هستند و اندونزی خود را به عنوان یک هاب منطقه ای برای این سخت افزار فیزیکی قرار داده است. آمازون پیش از این اعلام کرده بود که در طول ۱۵ سال ۵ میلیارد دلار در مراکز داده و زیرساخت های رایانش ابری سرمایه گذاری خواهد کرد، در حالی که هواوی در طول ۵ سال ۳۰۰ میلیون دلار وعده داده بود. این احتمال وجود دارد که سرمایه گذاری رقابتی در این بخش در سال های آینده تشدید شود.
کسانی که به تاریخ اقتصادی اندونزی اشراف دارند، میدانند در این کشور، فناوری، توسعه اقتصادی و قدرت عمیقاً در هم تنیده شده اند. یکی از دلایلی که هلندی ها توانستند در دوران استعمار از زمین، نیروی کار و منابع اندونزی بهره برداری کنند، انحصارطلبی و محدود کردن دسترسی به فناوری های پیشرفته و دانش فنی بود. اندونزی هنوز توانایی آن را ندارد که به طور بومی مرزهای فناوری را پیش ببرد بنابراین، این کشور برای توسعه سرمایه و فناوری به شرکای خارجی وابسته است.
با این وجود، تلاش هایی برای جذب بیشتر ارزش افزوده از طریق فناوری پیشرفته و حفظ آن در اندونزی صورت گرفته است. این امر تا حدی با ظهور دنیای چندقطبی و افزایش رقابت ژئوپلیتیکی امکان پذیر است. قدرت های بزرگ مانند ایالات متحده و چین که به دنبال گسترش حوزه نفوذ خود هستند باید برای تضمین دسترسی به بازار، فرصت های سرمایه گذاری و زنجیره های تامین استراتژیک در کشورهایی مانند اندونزی رقابت کنند و راه انجام این کار ارائه مواردی مانند سرمایه گذاری در بخش های فن آوری ، انتقال مهارت ها و قابلیت های تولید پیشرفته میباشد که اندونزی واقعاً به آنها نیاز دارد.