هوشمند سازی تجهیزات نظامی فرانسه

به گزارش کارگروه فناوری اطلاعات سایبربان، به نقل از «c4isrnet»؛ فلورنس پارلی (Florence Parly)، وزیر نیروهای مسلح فرانسه اعلام کرد این کشور قصد دارد به منظور توسعه ی هوش مصنوعی به عنوان بخشی از نوآوری های توسعه سلاح های آینده، 123 میلیون دلار در این زمینه سرمایه گذاری کند.

پارلی توضیح داد دولت فرانسه به منظور به کارگیری هوش مصنوعی در هواپیماهای نظامی، طرح «همکاری انسان و رایانه» (Man-Machine Teaming) راه اندازی کرد. همکاری انسان و رایانه به عنوان بخشی از چشم انداز این کشور برای استفاده از دستاورد یاد شده در تسلیحات شناخته می شود.

وزیر نیروهای مسلح فرانسه همچنین از ایجاد سازمان نوآوری های دفاعی خبر داد که امکان همکاری با استارتاپ ها، شرکت های غیر نظامی و اروپایی را فراهم می کند.

وی ادامه داد، نیمی از بودجه ی سالانه ی در نظر گرفته برای هوش مصنوعی در زمینه ی تحقیق و مطالعه هزینه می شود. همچنین حدود 10 میلیون یوروی آن نیز به آزمایش و ادغام فناوری ها اختصاص می‌یابد. از طرفی تا سال 2022، 50 متخصص این حوزه در دفتر «DGA» استخدام خواهند شد و توسعه ی غیرنظامی این دستاورد نیز ادامه پیدا می کند.

هدف طرح یاد شده ایجاد راهبردهای نوآورانه ی پنهان ماندن و مقابله با سامانه های دفاع هوایی برای جنگنده ها و پهپادها است.

هواپیماهای آینده ای که در بازه ی 2025 تا 2030 تولید و به پرواز در می آیند، دارای حسگرهای بسیار دقیق و پیشرفته هستند. این سامانه ها حجم عظیمی از اطلاعات را به وجود می آورند که باید به صورت لحظه ای پردازش شده، با یکدیگر ادغام گردند. به علاوه این تحقیقات به سامانه ها اجازه می دهند داده های تاریخی و دیگر اطلاعات مورد نیاز را از یک فضای ابری مبارزاتی به دست آورد.

در جهانی که به صورت پیوسته پیچیده تر می شوند، انسان ها باید مدیریت سامانه ها را در اختیار گرفته، در حلقه ی تصمیم گیری باقی بمانند. یکی از فاکتورهای اصلی هوش مصنوعی ارائه تصمیم های قوی، بر پایه ی اطلاعات نمایش داده شده به خلبان است، نه فقط پردازش داده ها.

هوش مصنوعی نقش بسیار مهمی را در سلاح های آینده ایفا می کند. انتظار می رود این فناوری پیش از هر چیز در حوزه ی جمع آوری داده، امنیت سایبری، مبارزات مشترک زمینی و هوایی، جنگ افزارهای ضد مین، تعمیر و نگهداری از تجهیزات به کار گرفته شوند. با وجود این چشم انداز فرانسه بهره مندی از آن در 4 بخش، حسگرهای اطلاعات و شناسایی، مسیریابی خودکار در محیط های پیچیده، عملیات های مشترک بین تجهیزات خودمختار و مدیریت شده توسط انسان و رابط بشر و رایانه در کابین خلبان است.

طرح مورد بحث به یک بستر خاص محدود نخواهد شد و در هر دو جنگنده های خودمختار و غیر خودمختار به کار گرفته می شوند. همچنین اعلام شد اولین نمونه ی آن در سال 2025 آماده ی بهره برداری می شود و تا 2030 گسترش پیدا می کند.