مخالفت آمریکا و روسیه، با معاهده پیشنهادی فرانسه

به گزارش کارگروه بین‌الملل سایبربان؛ پیمان جدید صلح سایبری پاریس از سوی 51 کشور، 224 شرکت و 92 گروه غیرانتفاعی و حامی امضا شد. اما آمریکا، روسیه و 3 قدرت بزرگ سایبری دنیا، توافق‌نامه مربوط به قوانین و اصول منتشرشده را در مجمع صلح پاریس ازسوی امانوئل مکرون امضا نکردند.

این معاهده به‌وسیله 51 کشور، 72 شرکت از بخش فناوری سایبری، 16 شرکت عضو منشور، 136 شرکت خصوصی دیگر و 92 سازمان غیرانتفاعی، دانشگاه ها و گروه های حامی امضا شد. پاریس با این توافق‌نامه خواستار ایجاد اعتماد و امنیت در فضای سایبری شد و این حرکت را بیشترین تلاش هماهنگ برای توافق کشورها در مورد مجموعه قوانین بین‌الملل فضای سایبری یا به اصطلاح کنوانسیون دیجیتال ژنو نامید.

برد اسمیت (Brad Smith)، افسر ارشد مایکروسافت از سال 2017 و پس از آسیب‌های ناشی از بدافزار «NotPetya» - که بعدها به روسیه به منظور تخریب اوکراین نسبت داده شد – از این معاهده حمایت کرد.

عدم موافقت بریتانیا، ایران و کره شمالی با معاهده

علاوه بر ایالات متحده، چین و روسیه، انگلیس نیز این قرارداد را امضا نکرد. کانادا تنها کشور عضو گروه جاسوسی اطلاعاتی 5 چشم (Five Eyes) بود که موافقت خود را با امضای معاهده نشان داد. ایران، کره شمالی و رژیم صهیونیستی نیز با داشتن واحدهای مهم و سایبری، از امضای این معاهده خودداری کردند. 

بدون امضای این کشورها، معاهده فایده‌ای نخواهد داشت. هرچند بسیاری کارشناسان معتقدند که این رویدادی برنامه‌ریزی شده بود، زیرا درست یک روز پس از جشن صدمین سالگرد پایان جنگ جهانی اول از سوی رهبران جهان امضا شد.

این معاهده هیچ جریمه‌ای برای کشورهای امضا کننده، یا نقض بندهای آن تعیین نکرده است. این سند، چیزی بیش از یک منشور و اعلامیه و به قصد امضای یک توافق جامع تر است.

درخواست پاریس برای اعتماد و امنیت در فضای سایبری شامل اقدامات و مراحل زیر است :

•    جلوگیری از فعالیت‌های مخرب سایبری با هدف تهدید یا ایجاد آسیب های قابل توجه، بی نظمی و آسیب سیستماتیک به افراد و زیرساخت های حیاتی و بهبودی پس از حملات.
•    جلوگیری از فعالیت هایی که عمداً و به طور قابل ملاحظه باعث آسیب به دسترسی عمومی به اینترنت می‌شوند.
•    تقویت ظرفیت جلوگیری از نفوذ مخرب از سوی عوامل خارجی با هدف تضعیف فرآیندهای انتخاباتی از طریق فعالیت‌های مخرب سایبری.
•    جلوگیری از سرقت دارایی اطلاعاتی یا مبتنی بر فناوری اطلاعات و ارتباطات از جمله اسرار تجاری یا سایر اطلاعات محرمانه، با هدف ارائه مزایای رقابتی به شرکت ها یا بخش‌ها.
•    توسعه راههایی برای جلوگیری از گسترش عملیات‌ها و فناوری‌های اطلاعاتی و ارتباطاتی مخرب برای ایجاد آسیب. 
•    تقویت امنیت فرآیندها و محصولات دیجیتال در طول چرخه عمر و زنجیره تأمین آنها.
•    حمایت از تلاش‌هایی برای تقویت بهداشت پیشرفته سایبری برای همه کشورها.
•    اقدامات لازم برای جلوگیری از عوامل غیردولتی از جمله بخش خصوصی در برابر هک کردن متقابل برای اهداف خود یا دیگر عوامل غیردولتی.
•    ترویج پذیرش و اجرای گسترده رفتارهای مسئولانه بین المللی و اقدامات مربوط به ایجاد اعتماد در فضای سایبری.