حرکت به سمت دنیای دیجیتالی؛ از عینک‌های واقعیت افزوده تا عصر کنفرانس‌ های ویدئویی

به گزارش کارگروه فناوری اطلاعات سایبربان به نقل از electronics.howstuffworks، در سال‌های گذشته فقط افراد محدودی به فناوری دسترسی داشتند ولی گوشی‌های هوشمند و شبکه‌های اجتماعی در حال حاضر در اختیار عموم مردم قرار دارد و افراد می‌توانند از طریق آنها در دهکده جهانی با سرعت مناسب و به سهولت ارتباط برقرار کنند.

در گذشته فناوری‌های مرتبط با صدا و تصویر فقط در اختیار سیاستمداران یا بعضی مشاغل خاص بوده است، اما با ظهور اینترنت اشیا و هوش مصنوعی نحوه تعاملات دگرگون شده است. تاکنون در مورد فناوری‌های پیش پا افتاده مثل گوشی‌های هوشمند، خودرو‌های خودران  و ...که در سال‌های اخیر از آنها استفاده می‌شود، صحبت کردیم اما اوضاع آینده چگونه است؟ یک از فناوری‌های آینده که تغییراتی زیاد را ایجاد خواهد کرد واقعیت افزوده و ابزار‌های این حوزه مانند عینک‌ها هستند که انسان می‌تواند از طریق آن دنیای دیجیتالی را تجربه کند.

کاربردهای سیستم واقعیت افزوده
در یک سیستم واقعیت افزوده، کاربران جهان را از طریق پوشش فناوری مشاهده می‌کنند. این ارتباط می‌تواند از طریق تلفن هوشمند باشد. در هر حال با این فناوری مدرن می‌توانید دنیای اطراف و اطلاعات دیجیتالی را بی‌درنگ مشاهده کنید. برای مثال می‌توانید جلوی یک رستوران بایستید و از طریق سیستم واقعیت افزوده، نظرات مشتریان را بخوانید یا غذا‌های ویژه آن روز را ببینید. تصور کنید به یک غریبه نگاه می‌کنید و نام آن شخص، نمایه فیسبوک، آیدی توئیتر و اطلاعات دیگر مربوط به او برای شما ظاهر می‌شود. واضح است که نگرانی‌هایی در مورد حفظ حریم خصوصی و ایمنی در سیستم‌های واقعیت افزوده وجود دارد، اما آنها در حال توسعه هستند.

عصر کنفرانس ویدئویی
در حالی که فناوری ویدئو کنفرانس سال‌هاست وجود دارد، اما تماس‌های ویدئویی در آمریکا رایج نیستند. شاید به این دلیل باشد که سخت افزار به اندازه کافی قانع کننده یا مقرون به صرفه نبوده است. اما اکنون وب کم‌ها در تلویزیون‌ها ظاهر می‌شوند و در بسیاری از لپ تاپ‌های استاندارد وجود دارند. شاید ما در آستانه ورود به عصر کنفرانس ویدئویی هستیم. یکی از ایرادات کنفرانس ویدئویی این است که یا از شما می‌خواهد در طول مدت تماس در یک مکان بمانید یا دستگاهی داشته باشید که در طول مکالمه چهره تان معلوم باشد. ما به آزادی زیاد در حین صحبت کردن با تلفن عادت کرده ایم. آیا واقعاً فناوری‌ را اتخاذ خواهیم کرد که مستلزم حفظ آن باشیم؟ شاید از ویدئو کنفرانس برای مناسبت‌های خاص یا مکالمات کوتاه استفاده کنیم.

در حال حاضر دستگاه‌هایی وجود دارند که می‌توانند زبان‌ها را در زمان کوتاه ترجمه کنند و به افراد از کشور‌ها و فرهنگ‌های مختلف اجازه می‌دهند بدون نیاز به مترجم با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. احتمالا در آینده‌ای دور بتوانیم با ارسال افکار خود از طریق شبکه مستقیماً با مغز شخص دیگری ارتباط برقرار کنیم. ما ده‌ها سال با چنین فناوری فاصله داریم، اما دانشمندان در حال کار بر روی ایجاد رابط‌های مغز و رایانه هستند که به افراد اجازه می‌دهد افکار را مستقیماً به رایانه منتقل کنند. شاید تا ۵۰ سال آینده همه ما از نسخه الکترونیکی تله پاتی استفاده کنیم.