تولید فضاپیما بدون دخالت انسان

چاپگر تولید شده توسط شرکت نمونه‌های موجود در حال حاضر است. این محصول دارای بازوهای روباتیک 5.5 متری، مجهز به لیزر  است که می‌توانند جریان ثابتی از سیم آلومینیوم را ذوب کرده، به فلز مایع تبدیل کند و سپس به آن شکل بدهد.
تعدادی از بازوها می‌توانند برای ساخت بدنه‌ی موشک به صورت یکپارچه با یکدیگر همکاری کنند. از طرفی یک نرم‌افزار نیز به عملکرد آن‌ها نظارت کرده و سرعت بازوها و پایداری فلز را مدیریت می‌کند. چاپگر مذکور در هنگام آزمایش توانست مخزن سوختی به عرض 2 و ارتفاع 4 متر را در مدت یک و نیم هفته ایجاد کرد.
مقامات شرکت Relativity با توجه به نتیجه‌ی آزمایش اشاره کردند در صورت دستیابی به هدف نهایی می‌توان تمام یک موشک را در یک ماه تولید کرد. این موضوع صرفه‌جویی بسیاری را در زمان و نیرو به همراه دارد؛ زیرا هم‌اکنون برای انجام این کار، صدها نیروی متخصص موردنیاز است که باید به صورت هماهنگ چندین ماه با یکدیگر همکاری کنند.
الیس گفت:

شاتل دارای 2.5 میلیون قطعه‌ی متحرک است. شرکت‌های اسپیس‌اکس و بلو اریجین (Blue Origin) آن را به حدود 100 هزار قطعه کاهش داده‌اند. ما می‌خواهیم این میزان را به یک هزار کاهش بدهیم، کمتر از تعداد قطعات یک خودرو.

شرکت Relativity قصد دارد تا اواسط سال 2020، موشکی به ارتفاع 27.4 و عرض 2.1 متر چاپ کند که قابلیت حمل 907 کیلوگرم به فضا را داشته باشد. این وسیله در سال 2021 و با هزینه‌ی 10 میلیون دلار به فضا پرتاب خواهد شد.

شرکت‌های بسیاری هستند که هم‌اکنون روی تولید موشک‌های و فضاپیماهای ارزان قیمت‌تر و کارایی بهتر کار می‌کنند تا بتوانند هزینه‌ها را کاهش بدهند. برای مثال می‌توان به شرکت اسپیس‌اکس اشاره کرد که هزینه پرتاب را به 60 میلیون دلار رساند. همچنین «آزمایشگاه موشک نیوزلند» (New Zealand’s Rocket Lab) نیز قصد دارد هزینه‌ی پرتاب را برای هر مشتری به 5 میلیون دلار کاهش بدهد. به علاوه چندین استارت‌آپ دیگر نیز اعلام کرده‌اند در دو سال آینده به هدف مورد نظر Relativity دست پیدا خواهند کرد.