توسعه روباتیک نرم بیوهیبریدی

به گزارش کارگروه فناوری اطلاعات سایبربان؛ پژوهشگران موفق به توسعه روباتی نرم (Soft robotic) شده‌اند که به واسطه بافت عصبی عضلانی و در زمان تحریک شدن با نور حرکت می‌کند. آن‌ها معتقدند این دستاورد، دستیابی به روبات‌های بیولوژیکی خودمختار را ممکن می‌سازد.

طاهر سیف (Taher Saif)، و رشید بشیر، اساتید دانشگاه ایلینوی و گروهشان در سال 2014 به‌منظور ساخت نخستین روبات هیبریدی که واسطه تحریک سلول‌های عصبی جابه‌جا می‌شود، شروع به همکاری کردند. اولین روبات شناگر با الگوبرداری از اسپرم طراحی شده بود، همچنین به سلول‌های عصبی قلب موش مجهز بود که هرکدام به صورت جداگانه قادر به تپش هستند؛ اما نمی‌توانند محیط را درک کرده و تصمیم‌گیری کنند.

محققان از نسل جدید روبات مذکور که دارای 2 دنباله است رونمایی کردند. نورون‌های موجود در ساختار این روبات نرم باعث می‌شود تا در زمان تابش نور، سخت‌افزار به جلو حرکت کند.

سیف گفت:

ما یک نوع سلول عصبی نوری را سلول‌های بنیادی موش به بافت‌های ماهیچه‌ای پیوند زدیم. سپس نورون‌ها به سمت عضله پیش رفته و اتصالات عصبی را شکل دادند و روبات بدون دخالت ما شکل گرفت.

محققان سپس به منظور بهبود سرعت و عملکرد روبات نرم خود تغییراتی را در آن اعمال کردند. برای مثال این بار در طراحی آن 2 دم را به کار گرفتند. از طرفی با توجه به اینکه محرک‌های بیولوژیکی هنوز به طور کامل توسعه پیدا نکرده‌اند، امکان استفاده از نیروی مناسب وجود نداشته و کنترل حرکات محصول یاد شده سخت است.

پژوهشگران ذکر کردن توانایی توسعه سخت‌افزارهایی مشابه به روبات نرم یاد شده، به درک بهتر کنترل عصبی بدن حیوانات کمک می‌کند. همچنین در نهایت ممکن است بتوان با پیش برد این تحقیقات اقدام به توسعه و طراحی شبکه‌های عصبی و عضلات زیستی روباتیک کرد. همچنین این محصول دارای کاربردی‌های مختلفی در مهندسی زیستی، پزشکی و تجهیزات خودترمیم شونده است.

البته دانشمندان ذکر کردند که به مانند بافت‌های زیستی، هیچ دو ابزار بیوهیبریدی کاملاً یکسان نیستند؛ بنابراین نباید انتظار یکسانی از آن‌ها داشت.