تبدیل زیردریایی به آشیانه روبات ها

به گزارش کارگروه فناوری اطلاعات سایبربان، به نقل از «c4isrnet»؛ با توجه به گزارش های منتشر شده به تازگی ماژول جدیدی برای زیردریایی های کلاس ویرجینیا نیروی دریایی آمریکا تولید شده است. این ماژول مجموعه ای از لوله ها هستند که احتمالاً به عنوان بستری برای ارسال و دریافت زیردریایی های بدون سرنشین (UUV) عمل خواهند کرد و به عنوان آشیانه ای برای این گونه تجهیزات به کار می روند.

در حالی که نزدیک به 2 دهه از فعالیت زیردریایی های کلاس ویرجینیا می گذرد، نیروی دریایی آمریکا به جای تمرکز بر تقویت توان آتش در میانه ی تهدیدات قرن 21، روی بهبود باتری ها و اضافه کردن روبات ها به آن کار می کند.

جرج دراکلی (George Drakeley)، مدیر اجرایی برنامه دفتر اجرایی زیردریایی ها گفت:

ما در حال حاضر روی قابلیت پرتاب و گرفتن زیردریایی های بدون سرنشین از طریق ماژولی مشابه با اژدرانداز کار می کنیم.

دراکلی ادامه داد:

ما هم اکنون قابلیت ارسال و دریافت از آشیانه غواص  (dry dock shelters) را داریم. همانطور که شما می دانید، در حال کار روی بدنه زیر دریایی مذکور هستیم تا تجهیزات بدون سرنشین زیر آب را به آن اضافه کنیم.

در سمپوزیوم لیگ زیردریایی های نیروی دریایی (Naval Submarine League symposium)، اعلام شد روبات ها دیگر یک مسئله ی عملی-تخیلی نبوده، بخش تازه ای از چشم انداز دریایی به حساب می آیند.

وی افزود:

من می دانم که در رابطه با شیوه ی عملکرد پهپادها از طریق زندگی روزمره یک جنگجو همواره یک محرومیت وجود دارد. باید به شما بگویم این مسئله در حوزه وسایل نقلیه بدون سرنشین زیردریایی چالش های بیشتری را همراه دارد.

مقام یاد شده اظهار کرد:

تجهیزات یاد شده به معنای واقعی خودمختار هستند، هیچ شخصی هدایت آن را برعهده ندارد. هیچ فردی به عنوان مشاور در کنار وی حضور ندارد؛ بنابراین ما مجبور هستیم به منظور حصول اطمینان از این که آنها وظایف خود را به درستی انجام می دهند، روی توسعه فناوری هایی تازه برای این وسایل کار کنیم. مهم تر از همه ما باید به منظور اطمینان از مسائل تاکتیکی، قادر به دریافت اطلاعات از آنها باشیم.

در حالی که هواپیماهای کنترل از راه دور همواره تصاویری را از تجهیزات نظامی بدون سرنشین دریافت و ارسال می کنند، ارسال سیگنال ها در زیر سطح آب همواره از پیچیدگی بیشتری برخوردار بوده است؛ به عبارت دیگر در حالی که هوا به سادگی به سیگنال ها اجازه ی عبور می دهد، محیط های آبی در این زمینه ذاتاً رفتاری خصمانه دارند.

باتری هایی شیمیایی که می توانند از حالت عمودی به نرمی به حال افقی وارد می شوند، مانند باتری لیتیومی برای ساخت لوله هایی که محل پرتاب روبات ها هستند؛ ضروری به نظر می رسند. از دیگر چالش های طراحی، قرار دادن روبات های جدید در لوله هستند. به علاوه ظرفیت بالقوه ای گسترده ای از قابلیت روبات ها و شیوه ی بهبود عملیات های زیردریایی به کمک این ابزارها وجود دارد.

در حال حاضر زیردریایی های بدون سرنشینی که قابلیت پرتاب پهپادها را دارند به وجود آمده اند. یک زیردریایی می تواند آشیانه ای برای روبات ها بوده و به عنوان گره ای مرکزی برای پوشش سطح دریا عمل کند. زیردریایی قادر است، روبات هایی کوچک و احتمالاً نمونه های مینیاتوری از آن ها را به منظور انجام عملیات گروهی زیر آب رها سازی کند.

از زیردریایی های خودمختار در حال حاضر به عنوان ابزارهایی برای انجام عملیات اطلاعات، نظارت و شناسایی (ISR) استفاده می شود.

مدیر اجرایی برنامه دفتر اجرایی زیردریایی ها شرح داد:

ما به دنبال قابلیت هایی هستیم که با زیردریایی های خودمختار همکاری کرده، امکان حرکت رو به جلوی ما را در جنگ های دریایی و زیردریایی فراهم کند.