با شرکت عظیم گوگل بیشتر آشنا شوید.

در سلسله گزارش هایی قصد داریم آزمایشگاه سری گوگل را برایتان معرفی نماییم تا با شرکت عظیم گوگل بیشتر آشنا شوید. گوگل دارای آزمایشگاهی می‌باشد که بدون محدودیت هایی می‌تواند برای حل مشکلات انسان تحقیق نماید..این آزمایشگاه به طور مثال روی پروژه هایی چون خودروی بدون سرنشین یا گوگل گلس کار می‌کند اما چرا و چگونه شروع به کار کرده است؟
در فرهنگ کاری امریکا، چیزی به نام پروژه Skunkworks وجود دارد. منظور از آن پروژه ای است که توسط یک گروه کوچک و فاقد شاکله سازمانی مشخص، توسعه می‌یابد؛ افرادی که در ابتدا به تحقیق و پیشبرد پروژه "فقط برای نوآوری خیره کننده" دست می‌زنند. این عبارت انگلیسی بر گرفته از Skunk Works است که نام مستعار ولی رسمی "برنامه توسعه پیشرفته" شرکت لاکهید مارتین در جنگ جهانی دوم بود. اما برگردیم به آزمایشگاه گوگل. 

 

با تاسیس ایکس، گوگل در واقع کارگاهی ساخت که تعهد و هدف آن ایجاد فناوری هایی است، بیشتر شبیه ابزارهای موجود در سری فیلم‌های "پیشتازان فضا"، و نه محصولاتی با دید کوتاه مدت که تقاضای سهامداران گوگل مبنی بر کسب سود بیشتر را جامه عمل بپوشانند. ریچارد دووال یکی از افرادی که به "ارزیابی سریع طرح ها" در این آزمایشگاه مشغول است، می‌گوید: «گوگل ایکس به طور کاملا آگاهانه به چیزهایی می‌پردازد که گوگل در ذهن عقلایی اش برای آنها جایگاهی قایل نیست. گوگل ایکس، سکوی پرتاب موشک را خیلی دورتر از کارخانه تولید خرده-ریزها ساخته، بنابراین وقتی موشک پرتاب شد، این امیدواری هست که در کسب و کار اصلی شرکت خللی وارد نشود.» 

 

گوگل از زمان برپایی ایکس در سال 2010 آن را کاملا از دید عموم پنهان نگاه داشته. اما در یک ماه گذشته بیزینس ویک (زیر مجموعه بلومبرگ) توانسته با تعدادی از مدیران و رهبران پروژه‌ها در ایکس صحبت کند، کسانی که منابع بی انتهایی در اختیار -و قید و بندهای اندکی- دارند و همین باعث می‌شود تلاش‌های شان مثل کوشش‌های تحقیقاتی گذشته شرکت، در نطفه خفه نشود. تلر می‌گوید: «هر چیزی که مشکلی بزرگ برای بشریت است می‌تواند [در ایکس] مورد تحقیق قرار گیرد تا ببینیم راهی برای حل کردنش می‌توان یافت یا خیر.» 

 

گوگل ایکس می‌خواهد وارث و جانشین آزمایشگاه‌های تحقیقاتی کلاسیک باشد، جاهایی مثل پروژه منهتن که اولین بمب اتم را ساخت، یا بلچلی پارک که در آن کدشکنان بریتانیایی توانستند کدهای آلمان‌ها را رمز گشایی کنند، یا آزمایشگاه‌های بل متعلق به AT&T و یا زیراکس پارک؛ همه اینها مترادف پیشرفت‌ها و گشایش‌های عظیم (از جمله ترانزیستور و کامپیوتر شخصی) هستند و البته یادگار ناتوانی شرکت‌ها در درآمدزایی و سرمایه سازی با استفاده از آنها. 

 

مواردی که در بالا آمد، مربوط به قرن میلادی گذشته بود. اما بودجه ناسا از سال 1990 تاکنون 11 درصد کاهش یافته. شرکت‌های خصوصی نیز در زمینه تحقیقات بنیادین پا را عقب کشیده و ترجیح می‌دهند نوآوری‌های حاضر-و-آماده استارت آپ‌ها را خریداری کنند. جان سیلی براون (John Seely Brown) مدیر اسبق زیراکس پارک می‌گوید: «من بدبین هستم. شوک آور است که چه حجم بزرگی از تحقیقات، دیگر انجام نمی‌شود. ما هیچ فهمی از اینکه چین چقدر سریع دارد نزدیک می‌شود نداریم. من فکر می‌کنم ما [امریکایی ها] ملتی بسیار از خود راضی شده ایم.» 

 

گوگل ایکس یک جفت ساختمان دو طبقه آجر قرمز در حدود 800 متری مقر اصلی گوگل را به خود اختصاص داده. در جلوی ساختمان‌ها یک فواره آب می‌جوشد و ردیف هایی از دوچرخه‌های متعلق به شرکت دیده می‌شود که کارمندان برای پیمودن فاصله تا مقر اصلی، از شان استفاده می‌کنند. در داخل یکی از دو ساختمان، شیشه‌های مات، پنجره اتاق‌های کنفرانس را پوشانده. یک ماشین مسابقه ای که مجهز به سیستم راننده هوشمند است هم در داخل لابی پارک شده. البته این خودرو حرکت نمی‌کند؛ آن را به عنوان دروغ آوریل آنجا قرار داده اند! 

 

بعضی از تخته سفید‌های تالار ورودی با تصاویری از رویای چند نسل نِرد‌ها پر شده: یعنی آسانسورهای فضایی. بسیاری از رسانه‌ها پیش بینی کرده اند که گوگل ایکس در حال کار بر روی چنین اختراعی است، سازه ای شامل کابل‌های عظیم که زمین را به پلتفرم فضایی موجود در مدار متصل می‌کند. بدانید که گوگل ایکس روی این پروژه کار نکرده، ولی کارمندان این ایده را به آغوش می‌کشند، کاری که باعث می‌شود همه ما در حال حدس زدن باقی بمانیم! 

منتظر سایر گزارش‌های ما از پروژه گوگل ایکس باشید...