انقلاب روباتیکی آسیا چه پیامدی برای کارگران دارد؟

به گزارش کارگروه فناوری اطلاعات سایبربان؛ با حدود یک میلیون روباتی که درصنایع مختلف در قاره‌ی آسیا به کار گرفته شده‌اند، انقلاب روباتیکی به معنای تهدید‌ها و فرصت‌های جدید است. کشور‌های آسیایی برای تصاحب فرصت‌های صنایع دیجیتالی به عنوان مهم‌ترین محرکه‌‌ی صنعت دنیا، باید در سیستم‌های آموزشی خود تجدید ‌نظر کرده و راهکار‌های خلاقانه‌ای را برای حمایت همزمان از نیروی کار و پیشرفت صنایع داشته‌ باشند.

هر‌چه فناوری‌های نوین مانند هوش مصنوعی مدل‌های کسب و کار را متحول می‌کنند، کاربرد روبات‌های صنعتی بیش‌تر می‌شود. برای مثال دگرگونی صنعت جوشکاری به خوبی این تغییر را نشان می‌‌دهد. روبات‌های امروزی به خوبی قادر به انجام جوشکاری‌های پیچیده هستند که تا پیش از این تنها از عهده‌ی استادکاران ماهر بر می‌آمد.

اگر به بررسی چشم‌انداز‌های اقتصاد‌ها‌ی منطقه‌ای نگاهی بپردازیم؛ متوجه می‌شویم کشور‌های آسیایی با ۶۵ درصد اتوماسیون صنعتی در سال ۲۰۱۷ سردمدار این تحول هستند.  فقط ۵۰ درصد این گزارش به تنهایی متعلق به چین است. رتبه‌های بعدی متعلق به کره و ژاپن است.

در قاره‌ی آسیا به ازای هر ۱۰ هزار کارگر یک روبات وجود دارد. پس تعجبی ندارد که آسیا بیش‌ترین پوشش روباتیکی را داشته باشد. از دیگر پیشروان اتوماسیون صنایع می ‌توان به کره و سنگاپور اشاره کرد که دنباله‌رو آن‌ها، آلمان و ژاپن هستند.

افزون بر این قاره‌ی آسیا علاوه بر بیش‌ترین استفاده از روبات‌های صنعتی، بیش‌ترین تولید آن‌ها را نیز به خود اختصاص داده است. ژاپن و کره به تریتیب با سهم بازار ۵۲ و ۱۳ درصدی بزرگ‌ترین تولید کننده‌ی این صنعت هستند.

جانشینی روبات‌ها

با تخمین فعالیت بیش‌ از نصف روبات‌‌های تولید شده و حجم سرمایه‌گذاری آسیایی‌ها در این صنعت، اهمیت روبات‌ها را برای رشد اقتصاد منطقه، بیش از پیش آشکار می‌سازد.

هرچند اتوماسیون و دیجیتال سازی فناوری‌های جدیدی نیستند، پیشرفت‌های اخیر پردازنده‌های کامپیوتری و اطلاعات ارزشمند جمع‌آوری شده کارایی روبات‌ها را بسیار افزایش داده است. روبات‌‌های نسل جدید با جمع‌آوری اطلاعات محیطی قادر تطبیق همزمان خود با شرایط جدید هستند. این تطبیق آن‌‌ها را قادر می‌سازد کار‌ةای پیچیده‌ای که تنها انسان‌ها قادر به انجام آن بودند را انجام دهند.

علاقه‌ی روز افزون صنایع به اتوماسیون در قاره‌ی آسیا که کارگران کم حقوق و غیر ماهر آن بنیاد صنایع را تشکیل می‌دهند، زنگ خطر مهمی است. هرچه روبات‌‌ها بیش‌تری جایگزین  نیروی کار شوند، هزینه‌های تولید کاهش می‌یابد. پس کارگران بیش‌تری کنار گذاشته می‌شوند.

حرکت به سمت اتوماسیون و دیجتال‌سازی برای اقتصاد‌های بین‌المللی چالش‌هایی به همراه داشته است ولی برای قاره‌ی آسیا به معنای فرصت‌های جدید و تصاحب منافع دیجیتال‌سازی است.

سیاستمداران آسیایی برای حفظ قدرت رقابت‌پذیری و روشن نگه داشتن کوره‌ی رشد اقتصادی، باید اختلالات ایجاد شده را با طرح‌های حمایت از اشتغال‌زایی جبران کنند. البته این تعادل‌ آنچنان که ساده به نظر می‌رسد نیست.

سیاست‌های حمایتی دولت از کارگران می‌تواند شامل موارد زیر باشید:

آموزش مهارت‌های روز به کارگران

سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های فیزیکی و بنیادی که رقابت و نوآوری بازار را حفظ می‌کنند

حل چالش‌های اجتماعی اخراج نیروی کار با بازنویسی قانون حقوق و مزایا و بسته‌های حمایتی از کارگران