افزایش پهنای باند ارتباطات ماهواره‌ای

به گزارش کارگروه فناوری اطلاعات  سایبربان، به نقل از «IEEE Spectrum»؛ شرکت فضاپیمایی «SSL» به تازگی توسعه و آزمایش 3 ماهواره ی ارتباطی عظیم را به پایان رسانده است که 2 عدد از آن ها به اپراتور کانادایی تِلِسَت (Telesat) تعلق دارند. این ماهواره ها زمین آهنگ بوده و در ارتفاع 36 هزار متری از سطح زمین قرار می گیرند. این دستاوردها مدتی قبل به فضا پرتاب شده اند.

2 ماهواره ی متعلق به تلست برای ارائه ی خدماتی مانند ارتباطات پرسرعت و اینترنت پهن باند بر فراز آسیا و آمریکا تا 15 سال آینده طراحی شده اند.

اولین ماهواره در تاریخ 22 جولای و دومی در 10 سپتامبر به فضا پرتاب شده است. این ابزارها به ترتیب «19 وی» (Telstar 19 Vantage)  و «18 وی» (Telstar 18 Vantage) نام دارند.

هر 2 ماهواره مذکور دارای آنتن هایی هستند که از نوعی پرتوی خاص به منظور بهبود توان انتقال داده ها استفاده می کنند. همچنین SSL به منظور ساخت و سفارشی سازی هر دو محصول از چاپگرهای 3 بعدی بهره گرفته است. این مسئله باعث افزایش سرعت تولید و کاهش هزینه ها شد.

ماهواره های زمین آهنگ می توانند منطقه ی بسیار بزرگی را به منظور ارسال و دریافت سیگنال ها پوشش دهند. به گونه ای که هر کدام از این ابزارها به تنهایی یک سوم زمین را در بر می گیرند؛ در نتیجه تقریبا نیمی از جمعیت زمین را تحت پوشش قرار می دهند. برای مثال منطقه ی تحت پوشش وی 18 از هند و پاکستان شروع شده تا هاوایی ادامه پیدا می کند.

از آنجایی که پراکندگی جمعیت بسیار گسترده است، ارتباطات ماهواره ای به طور سنتی از پوشش پرتویی وسیع (wide-beam) بهره می برند؛ اما راب شوراتز (Rob Schwarz)، مدیر ارشد فناوری SSL، توضیح می دهد هم اکنون پرتوهای نقطه ای (Spot Beams) در حال محبوب تر شدن هستند؛ زیرا این روش سیگنال ها روی یک منطقه ی جغرافیایی محدود و کوچکتر متمرکز شده و سرعت و کیفیت افزایش می یابد.

شوراتز گفت:

برای مقایسه چشم انسان و حشرات را در نظر بگیرد. چشم انسان بازه ی دید گسترده ای ارائه می دهد. در مقابل چشمان ترکیبی حشرات عملکردی مشابه پرتوهای نقطه ای دارند.

درست همانند چشم حشراتی مانند سنجاقک، پرتوهای نقطه ای تولید شده توسط آنتین های وی 18 و وی 19روی جهت های مختلفی متمرکز هستند. این روش به آنها اجازه می دهد، از باندهای فرکانسی مشابهی به صورت همزمان و چندگانه استفده کنند بدون این که در روند فعالیت اختلالی ایجاد شود. پرتوهای نقطه ای در نهایت عملکردی مشابه با برج های سلولی دارند. به این معنا که باند فرکانسی خاصی را در اطراف ایستگاه زمینی منتشر می کنند و این مرکز با دریافت پرتوها به آن متصل می شود.

2 ماهواره ی وی 18 و وی 19 به منظور ارائه ی پرتوهای نقطه ای و وسیع، به ترتیب از باندهای فرکانسی کو (12 تا 18 گیگاهرتز) و کا (26 تا 40 گیگاهرتز) استفاده می کنند. سرعت انتقال اطلاعات این باندها نسبت به سی (4 تا 8 گیگاهرتز) که معمولا در ارتباط ماهواره ای به کار گرفته می شود، بسیار بیشتر است.

ماهواره ی سوم که در تاریخ 7 آگوست به فضا پرتاب شد «مراح پوتیح» (Merah Putih) متعلق به شرکت «تلکوم ایندونزیا» (Telkom Indonesia) است. هدف از توسعه این ماهواره ارائه خدمات به مناطق دور از دسترس اندونزی است.

فرآیند پرتاب ماهواره های زمین آهنگ به این صورت است که 10 روز زمان نیاز دارند تا به مدار مورد نظر برسند. سپس 30 تا 40 روز آزمایش آنها طول خواهد کشید. سپس در صورت فعالیت صحیح، به اپراتورها تحویل داده می شوند. اگر همه چیز در طول 15 سال پس از پرتاب به خوبی پیش برود، درست پیش از پایان یافتن عمر ماهواره ها به یک مدار بالاتر که گورستان ماهواره ها است انتقال می یابند.