ارائه جزئیات برنامه دفاع سایبری ناتو، ازسوی استولنبرگ
پیمان نظامی آتلانتیک شمالی، در جهان امروز و در بستر فضای مجازی، بهمنظور اعتلای اعضای ناتو، تقویت همرسانی دادهها، بهبود آموزش نیروها و نگهبانی حداکثری از شبکههای مستقر در کشورهای عضو، 3 نقش عمده را برعهده گرفته است.
• مدیریت پیشرو امنیت سایبری درون کشورهای عضو، نخستین نقش این سازمان بینالمللی بهشمار میرود. رهبران ناتو در سال 2014 دریافتند که حملات سایبری، ماهیتا ناقض 5 معاهده جهانی هستند و اعلام کردند که یورش سایبری به یکی از اعضای ناتو، همچون تهاجم به همه اعضا است. بر اساس معادلات جهانی پیشین، فعالیتهای نظامی، تنها به کاربرد ابزار کلاسیک جنگ چون: تانک و جنگنده و بمبافکن محدود میشدند. اما در میادین کنونی، بیشک تجاوزات دولتهای متخاصم در این بستر نیز از مصادیق اقدامات نظامی مؤثر و جدی بهشمار میروند.
در سال 2016 هم، سران این قرارداد بزرگ نظامی، رزمگاه سایبری را بهعنوان یکی از دامنههای جنگ، در کنار زمین، دریا و هوا پذیرفتند. اکنون فضای سایبری در همه مأموریتهای ناتو، از افغانستان، تا عملیات درحوزه بالتیک، نقشی اساسی و کلیدی ایفا میکند. سران کشورهای عضو، همچنین در آن سال، متعهد به ارتقای امنیت سایبری خود، برای تقویت قدرت دفاعی سایبری ناتو، شدند.
• دومین نقش عمده پیمان آتلانتیک شمالی، حضور مؤثر بهمنزله مرکز و مرجع اطلاعات و تخصص عملیاتی است. بر پایه اذعان مسئولان ناتو، آنها اطلاعات حملات و تهدیدات را در لحظه با همه اعضا بهاشتراک میگذارند. از مصادیق این شیوه اطلاعرسانی و آگاهسازی اعضا میتوان به هشدارهای مربوط باجافزارهای جهانی ناتپتیا (NotPetya) و واناکرای (WannaCry) اشاره کرد.
ناتو بهازای بخشی از الگوی تازه فرماندهی خود، سرگرم گشایش یک مرکز عملیات سایبری است. مطابق اعلامیه منتشرشده ازسوی مقامات ناتو، هدف این مرکز جدید، کمک به ادغام مؤلفه فضای سایبری با برنامهریزی و عملیات گوناگون است.
ازسوی دیگر، گروه واکنش سریع سایبری ناتو نیز بهصوت 24 ساعته، بهمنظور خدمترسانی به اعضای اتحادیه، درحال آمادهباش بهسر میبرد. مرکز عالی دفاع سایبری ناتو هم، در این حوزه، وظیفه پژوهش، آموزش و برگزاری مانورهای امنیتی مربوط را برعهده دارد.
• نقش نهایی ناتو نیز حفاظت از زیرساختها و شبکههای خود در برابر تعرضات سایبری است. پیمان آتلانتیک شمالی، برای تحق این مهم به بهترین شکل ممکن، صدها متخصص آماده به کار، در اخیار دارد. این درحالی است که سطح حملات سایبری - که با هدف تحریک فرد قربانی صورت میگیرند - باید هدفمند و اندکی مبهم باشد.
واکنش به اینگونه اقدامات رایانیکی تحریککننده، تحریمهای اقتصادی، قطع رابطه دیپلماتیک، جنبشهای امنیتی متقابل و حتی آغاز جنگهای کلاسیک را شامل میشود. کارشناسان از این راهکارها، بهمثابه تبعات طبیعی حملات سایبری یاد میکنند.
