آمریکا نیازمند تعریف دقیقی از بازدارندگی سایبری است

به گزارش کارگروه بین‌الملل سایبربان؛ بازدارندگی هسته‌ای طی قرن بیستم، یکی از اصلی‌ترین چالش‌های پیش روی بشر بود. در حقیقت یکی از نگرانی همیشگی کشورهای جهان و سازمان‌های بین‌المللی، مقابله با گسترش و توسعه انبارهای تسلیحات اتمی بوده و پیمان‌نامه‌های مختلفی نیز در این زمینه به امضا رسیده است.

اما به اعتقاد کارشناسان امنیتی، جهان امروز با یک معضل بسیار بزرگ‌تر و خطرناک‌تر از قبل روبروست و فرصت کمتری هم برای مقابله با آن دارد. بازدارندگی سایبری در دنیایی که هنوز بخش اعظمی از دنیا، تعریف مشخصی از سلاح‌های سایبری ندارند، قطعاً بسیار دشوارتر از بازدارندگی در برابر تسلیحات هسته‌ای یا سلاح‌های شیمایی خواهد بود.

بسیاری به این موضوع اعتقاد دارند برخلاف رقابتی که بین دولت‌ها در زمینه تسلیحات اتمی به راه افتاد و بازدارندگی اتمی تنها شامل حال دولت‌های مجهز به این سلاح می‌شد، سیاست‌های بازدارنده سایبری، نیاز به همراهی و همکاری هر دو بخش دولتی و غیردولتی دارد. به‌عبارت‌دیگر، هم باید دولت‌های دارنده تسلیحات سایبری از انجام اقدامات مخرب در این عرصه باز داشته شوند و هم بازیگران غیردولتی و متخاصم، تن به پذیرش قانون‌های بازدارنده دهند و این موضوع، تنها با گسترش همکاری‌ها بین هر دو بخش عمومی و خصوصی امکان‌پذیر خواهد بود. این موضوع، تنها به‌این‌علت رخ می‌دهد که در عرصه نبردهای سایبری، دیگر فقط دولت‌ها تعیین‌کننده نیستند و بسیاری از افراد غیر وابسته به دولت نیز که به‌صورت خصوصی فعالیت می‌کنند، نقش مؤثری در دنیای سایبری خواهند داشت.

لایحه قانون اختیارات دفاع ملی 2018 آمریکا، در حال برداشتن آخرین گام‌ها برای تبدیل‌شدن به یک سیاست بازدارنده کامل سایبری است. در این قانون، از وزارت دفاع خواسته شده است تا تعریف دقیقی از بازدارندگی در عملیات سایبری ارائه دهد. ارائه تعریف از بازدارندگی سایبری، از دید برخی مقامات آمریکایی به معنی انجام حملات پیش‌دستانه سایبری و نابودسازی زیرساخت‌های فناوری اطلاعات دشمن، برای بازداشتن او از انجام حملات در فضای مجازی است. از طرفی برخی مقامات این کشور نیز خواهان آن هستند که حملات سایبری، هم‌ردیف با تهاجمات نظامی قلمداد شده و به آن، پاسخ متعارف نظامی داده شود.

عده‌ای از مقامات این کشور نیز معتقدند آمریکا به دلیل نداشتن تعریف مشخصی از بازدارندگی سایبری، نمی‌تواند از خود در برابر تهاجمات سایبری دفاع کند و مهاجمان نیز از این موضوع، در حال سوءاستفاده هستند.

ایالات‌متحده آمریکا، یکی از کشورهایی است که در این رابطه، تلاش بسیاری را به کار بسته است تا قواعد مشخصی را در زمینه تسلیحات سایبری شکل دهد و دنیا را متقاعد به پذیرش قوانین موردنظر خودش نماید. شکل‌گیری یک سازمان بین‌المللی سایبری با محوریت آمریکا، همچون شورای امنیت سازمان ملل، می‌تواند بسیاری از قواعدی که این کشور به دنبال آن است را هدایت نماید و در این صورت، فضای سایبری، اهرم قدرتمندی در دست آمریکا، برای اعمال فشار به دولت‌های مخالف خود خواهد بود.