به گزارش کارگروه بین الملل خبرگزاری سایبربان، هاکنهال که از سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۲ ریاست اطلاعات دفاعی بریتانیا را بر عهده داشت، به دلیل تصمیم جنجالی خود برای انتشار عمومی اطلاعات محرمانه درباره برنامه روسیه برای حمله به اوکراین شناخته میشود.
او گفت تنها بن والاس، وزیر دفاع وقت، از این تصمیم حمایت کرد.
به گفته وی، هدف از انتشار اطلاعات این بود که برنامه مسکو پیش از آغاز جنگ و ایجاد یک روایت جعلی برای توجیه حمله افشا شود.
این مقام سابق اطلاعاتی معتقد است استفاده عمومی از اطلاعات محرمانه میتواند بخشی از راهبرد بازدارندگی مدرن باشد.
از دیدگاه او، انتشار حقیقت پیش از آنکه روایتهای جعلی روسیه تثبیت شوند، میتواند مانع شکلگیری روایتهای نادرست شود.
وی تأکید کرد این اقدام صرفاً یک عملیات روانی نبود، بلکه تلاشی برای استفاده از «برتری اطلاعاتی» به منظور تأثیرگذاری بر روسیه، متحدان و افکار عمومی بود.
هاکنهال درباره جنگ اوکراین نیز گفت اطلاعات بریتانیا در تشخیص اصل حمله و ساختار کلی برنامه روسیه موفق بود، اما توانایی اوکراین برای مقابله با این حمله بهدرستی ارزیابی نشده بود.
وی همچنین تأکید کرد که اطلاعات محرمانه با تغییر رفتار طرفهای درگیر، خود میتواند شرایط میدان را تغییر دهد.
در حوزه سایبری، هاکنهال خواستار رویکردی مبتنی بر کارزارهای مستمر شد.
به گفته او، قابلیت سایبری مانند سلاح متعارف نیست که بتوان آن را در انبار نگه داشت و در زمان مناسب استفاده کرد؛ یک بهروزرسانی نرمافزاری میتواند آسیبپذیری مورد استفاده مهاجم را از بین ببرد.
بنابراین ابزارهای سایبری بیشتر شبیه قطعات لگو هستند که باید متناسب با هدف و زمان حمله در کنار یکدیگر قرار گیرند.
او همچنین تأکید کرد بازدارندگی سایبری الزاماً به معنای پاسخ سایبری به هر حمله نیست و عملیات سایبری باید در کنار سایر ابزارهای قدرت ملی مورد استفاده قرار گیرد.
هاکنهال درباره آینده جنگ نیز هشدار داد که تهدیدها تنها متوجه نیروهای مسلح نخواهند بود.
فضای سایبری، اطلاعاتی، زیرساختهای زیردریایی، فضا و شبکههای ارتباطی میتوانند پیش از آغاز یک جنگ گسترده هدف قرار گیرند.
وی گفت بریتانیا باید سرمایهگذاری بیشتری روی تواناییهای دیجیتال، نیروی انسانی سایبری و سامانههای یکپارچه هدفگیری انجام دهد.
او در پایان تأکید کرد دولت باید خطرات امنیتی را برای افکار عمومی شفافتر توضیح دهد؛ زیرا افزایش بودجه دفاعی در نهایت بر منابع اختصاصیافته به خدمات عمومی مانند آموزش و درمان تأثیر میگذارد.
به گفته هاکنهال، اگر جنگی رخ دهد، بریتانیا دیگر صرفاً شاهد یک درگیری در خارج از مرزهای خود نخواهد بود، بلکه خود این کشور نیز به میدان منازعه تبدیل خواهد شد.
