شرکتی که با عبور اینترنت از ایران بدهی‌هایش را صاف کرد

به گزارش کارگروه فناوری اطلاعات سایبربان، در شرایطی که اقتصاد کشور با چالش‌های بدهی و ضرورت تنوع در منابع درآمدی غیرنفتی مواجه است، دیپلماسی فناوری به عنوان یک راهبرد کلیدی و منبع درآمدی پایدار مطرح شده است. این رویکرد، با تکیه بر توانمندی‌ها و ظرفیت‌های داخلی، مسیر جدیدی برای ارزآوری و تثبیت جایگاه منطقه‌ای ایران در حوزه اقتصاد دیجیتال گشوده است.

اولویت دیپلماسی فناوری؛ تکیه بر ظرفیت‌های داخلی

در راستای گسترش دیپلماسی فناوری و صادرات توانمندی‌های فنی، ایران حضور پایدار خود را در کشورهای دیگر از جمله آمریکای جنوبی تقویت می‌کند. میثم عابدی، معاون معاون فناوری و نوآوری وزیر ارتباطات امروز گفت که در کشور ونزوئلا سراغ تجهیزات پیشرفته‌تر مثل شبکه انتقال رفتیم که قراردادش الان در حال اجراست.دیپلماسی فناوری دیگر به معنای صرفاً واردات یا صادرات کالا نیست؛ بلکه به معنای صادرات محصولات، خدمات و دانش فنی ایران برای توسعه بازارهای خارجی و همکاری‌های مشترک فناورانه است. هدف نهایی این دیپلماسی، صرفاً فروش نیست، بلکه تولید درآمد، انتقال دانش فنی و تثبیت جایگاه ایران در بازارهای بین‌المللی است.در کشور ونزوئلا یک شرکت دانش‌بنیان ایرانی پس از صادرات اولیه تجهیزات، با سرمایه ۱۰ میلیون دلاری کارخانه تولید فیبر نوری احداث کرده است. این همکاری‌ها از صادرات تجهیزات فراتر رفته و اکنون شامل اجرای قراردادهای بزرگ زیرساخت دیجیتال، شبکه‌های ابری، سرویس‌های اینترنتی و پروژه‌های رادیو و تلویزیون نیز می‌شود که همگی با تجهیزات و توانمندی‌های داخلی صورت می‌گیرد و ارزش افزوده واقعی برای کشور ایجاد کرده است.ترانزیت داده، موتور محرک پرداخت بدهی‌هایکی دیگر از موفق‌ترین نمونه‌های عملی استفاده از توان داخلی در این حوزه، فعال‌سازی ظرفیت ترانزیت داده از مسیر ایران است. مدیرعامل شرکت ارتباطات زیرساخت تصریح می‌کند که برای حل مشکل بدهی‌های انباشته گذشته و افزایش نیافتن درآمدهای شرکت، رویکرد به سمت ترانزیت داده و ارزآوری تغییر کرده است.

ترانزیت داده یعنی عبور اینترنت و اطلاعات از مسیر شبکه ایران به کشورهای دیگر و بالعکس؛ به‌عبارت ساده‌تر، ایران می‌تواند مسیر عبور داده‌ها بین کشورها باشد و از این مسیر درآمد کسب کند.برای تقویت جایگاه ایران در ترانزیت داده، شرکت زیرساخت یک روز قبل از کنفرانس بین‌المللی Capacity دبی اقدام به برگزاری رویداد «ایران کریدور» در بهمن‌ماه سال گذشته کرد. این ابتکار به دلیل محدودیت‌های تحریمی برای حضور مستقیم در کنفرانس اصلی صورت گرفت.در این رویداد، تمامی اپراتورها و بازیگران کلیدی تبادل داده در منطقه حضور یافتند. ایران ضمن معرفی شبکه گسترده فیبر نوری داخلی، آمادگی خود را برای اتصال تمامی کشورهای همسایه به یکدیگر و ارائه سرویس ترانزیت داده با قراردادهای بلندمدت اعلام کرد که با استقبال بی‌نظیری مواجه شداین اقدامات نتایج چشمگیری به همراه داشته است: جهش ۶۰ درصدی در فروش: در طول یک سال گذشته، فروش ترانزیت داده ایران ۶۰ درصد افزایش یافته است. این رقم معادل ۶۰ درصد کل فروش سال‌های گذشته شرکت زیرساخت از ابتدای فعالیت آن تا شهریور سال گذشته است. توسعه کریدورها: این فروش موفق در مسیرهای متنوعی شامل مرزهای عراق، جنوب، خلیج فارس، آذربایجان، ترکیه، ترکمنستان و افغانستان انجام شده است. این روند همچنین به افزایش بیش از ۲۰ درصدی پهنای باند بین‌الملل کشور در همین مدت کمک کرده است.

درآمد پایدار و مزیت برد-برد

به گفته عابدی هدف‌گذاری چهارساله در دیپلماسی فناوری، رسیدن به صادرات ۳۰۰ میلیون دلاری و توسعه بازارها به سوی کشورهای آمریکای جنوبی، آفریقا و آسیای میانه است.درآمدهای حاصل از ترانزیت داده، یک فرصت استراتژیک برای اقتصاد ملی است که می‌تواند مستقیماً چالش‌های مالی، به‌ویژه در زمینه بدهی‌های ارزی، را هدف قرار دهد. این منبع درآمدی سه ویژگی کلیدی دارد: پایداری، کم‌نوسان بودن و غیرنفتی بودن.عبور داده‌ها از مسیر ایران علاوه بر درآمدزایی و تسویه بخشی از بدهی‌ها، برای کشورهای منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای نیز مزایای مهمی دارد:1.  کاهش تأخیر (Latency): ایران کوتاه‌ترین و سریع‌ترین مسیر عبور داده‌ها میان آسیا و اروپا است و این امر تأخیر داده را به طور چشمگیری کاهش می‌دهد.2.  افزایش پایداری: مسیرهای زمینی ایران در مقایسه با مسیرهای طولانی و پرخطر دریایی، پایداری شبکه را به مراتب افزایش می‌دهد.این مزیت برد-برد به دلیل موقعیت جغرافیایی ویژه ایران به عنوان یک پل ارتباطی حیاتی میان آسیا (هند، چین و...) و اروپا، جذابیت مسیر ایران را برای تبادل داده‌های بین‌المللی تضمین می‌کند و اقتصادی قوی‌تر و جایگاهی تثبیت‌شده‌تر را برای کشور به ارمغان می‌آورد.

ایران؛ پل حیاتی آسیا و اروپا در عبور داده‌ها

استفاده از مسیر ترانزیت داده از ایران، نه تنها یک موفقیت فناورانه است، بلکه یک راهبرد اقتصادی و ملی مهم نیز محسوب می‌شود. درآمدهای حاصل از این مسیر، بخش قابل توجهی از بدهی‌های ارزی کشور را جبران می‌کند و یک منبع پایدار غیرنفتی برای اقتصاد ایران ایجاد می‌کند. به گفته مسئولان، این منبع درآمدی سه ویژگی کلیدی دارد: پایداری، کم‌نوسان بودن و غیرنفتی بودن، که باعث می‌شود ایران در شرایط اقتصادی پیچیده، دست بالاتری در مدیریت منابع مالی داشته باشد. این رویکرد، ترکیبی از بهره‌برداری از ظرفیت داخلی، انتقال دانش فنی و ایجاد اشتغال، به ایران امکان می‌دهد نقش پل ارتباطی حیاتی منطقه‌ای و بین‌المللی را به شکلی مؤثر ایفا کند.