نقد و بررسی فیلم سینمایی قمارباز | فیلمی درباره هک شدن بانک سپه در جنگ دوازده روزه

ظاهراً ساخت فیلم درباره جنگ دوازده روزه و حواشی آن یکی از موضوعات پرطرفدار سینمای ایران است. نکته مثبت درباره ساخت فیلم درباره جنگ دوازده روزه این است که سوژه‌های زیادی درباره این جنگ وجود دارد که می‌توان به آنها توجه کرد. به عنوان مثال ماجرای هک شدن بانک سپه و چگونگی و ابعاد آن یکی از سوژه‌های بکری است که دست یک فیلمساز را برای ساخت فیلمی متفاوت باز می‌گذارد. اما نکته مهم این است که فیلمسازان ایرانی تا چه اندازه این توانایی را دارند که از این همه سوژه بکر فیلم‌های خوب و متفاوت بسازند. نکته اصلی این است و الا به قول بسیاری از مدرسان و نویسندگان فیلمنامه چیز زیادی که در جهان و زندگی روزمره ما وجود دارد سوژه برای ساخت فیلم است. محسن بهاری در قمارباز به عنوان اولین تجربه خود در کارگردانی فیلم سراغ ساخت یک تریلر براساس هک شدن سیستم‌های بانک سپه رفته و تا اندازه‌ای موفق شده فیلمی جذاب درباره یکی از سوژه‌های مهم جنگ دوازده روزه بسازد. با مد نظر قرار دادن این نکته که ساخت تریلر اصولاً کار بسیار سختی است باید فیلم قمارباز را با نظر پاک خطاپوش نگاه کرد!

چرا که این فیلمی است که حداقل حسنش تفاوت با سایر محصولات سینمای ایران است. شاید تلاش جامع و کاملی نباشد، اما قابل تحسین است.

خلاصه داستان فیلم سینمایی قمار باز

در کشاکش جنگ ۱۲ روزه، یکی از بانک‌های کشور مورد حمله سایبری قرار می‌گیرد، اتفاقی که یک مامور خبره را به یکی از برنامه‌نویسان بانک مضمون می‌کند. تکاپو برای یافتن حقیقت و برقراری امنیت ملی از این اینجا آغاز می‌شود…

بازیگران فیلم سینمایی قمارباز

کوروش اتهامی بازیگر نقش اصلی فیلم قمار باز متولد سال ۱۳۵ است. تهامی فارغ التحصیل رشته تئاتر از دانشگاه آزاد است و در ایام جوانی در نمایش‌های زیادی به بازیگری پرداخته است. اولین حضور سینمایی تهامی به سال ۱۳۷۵ و حضور در فیلم سینمایی سینما سینما است برمی‌گردد. تهامی در سال ۱۳۷۶ و با بازی در سریال فردا دیر است وارد تلویزیون شد. بازی در این دو فیلم و سریال باعث شد تا زمینه همکاری با داوود میرباقری برای بازی در فیلم ساحره مهیا شود. تهامی بعد از ساحره در فیلم‌ها و سریال‌های زیادی به ایفای نقش پرداخت، اما این بازی در سریال زیرتیغ بود که او را به شهرت رساند. کوروش تهامی از بازیگران پرافتخار سینمای ایران به حساب می‌آید. نامزد سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد ۱۳۸۸ برای فیلم به رنگ ارغوان، کاندید بهترین بازیگر نقش مرد در نوزدهمین جشن خانه سینما برای فیلم رگ خواب، دیپلم افتخار بهترین بازیگر نقش اول مرد از یازدهمین جشن بزرگ منتقدان و نویسندگان سینمای ایران برای فیلم رگ خواب، جایزه بهترین بازیگر نقش مرد از هجدهمین جشن حافظ برای فیلم سینمایی رگ خواب از جمله افتخارات تهامی در سینمای ایران هستند. ساعت شنی، شمس العماره، شوق پرواز، رگ خواب، گناهکاران و عطرآلود از مهم‌ترین فیلم‌ها و سریال‌هایی هستند که تهامی در آنها به ایفای نقش پرداخته است.

آرمین رحیمیان دیگر بازیگر فیلم سینمایی قمارباز متولد سال ۱۳۷۲ در مشهد است. او در دانشکده صدا و سیما فیلمسازی با گرایش فیلمنامه نویسی خواند و سپس به تهران آمد و در موسسه کارنامه دوره بازیگری خود را تکمیل کرد. رحیمیان مدت‌ها به فعالیت در تئاتر مشغول بود و سپس به عنوان هنرور وارد عرصه سینما شد. این بازی در فیلم سینمایی شبی که ماه کامل شد و بازی در نقش عبدالمالک ریگی بود که باعث شهرت رحیمیان شد. خود او در مورد نحوه انتخابش در این فیلم می‌گوید: «من از طریق یکی از دوستانم که در یک اجرای تئاتر با هم هم‌بازی بودیم مطلع شدم و اصلا در جریان نقش نبودم. من با افتخار قبول کردم که بروم تست بدهم و هنوز نمی‌دانستم باید نقش عبدالمالک را بازی کنم. عبدالمالک یک خطبه دارد که دور آتش می‌خواند و من به همراه چند نفر دیگر این متن را تست دادیم. من یک ربع آن متن را تمرین کردم و بعد از اجرا کاوه سجادی‌حسینی خانم آبیار را صدا کرد تا کار من را ببیند. این اجرا چندبار و در چند روز تکرار شد تا روز نهایی که من با دو نفر دیگر متن را جلوی عوامل اجرا کردم.» رحیمیان بعد از این فیلم در آثار مختلفی مانند قمارباز و سریال سووشون به ایفای نقش پرداخت.

نگاهی کلی به فیلم سینمایی قمارباز

قمارباز فیلم پرریسکی است. بازی‌های خوبی دارد و خیلی زود تماشاگر را درگیر داستان خود می‌کند. اما در نهایت تبدیل به فیلم کاملی نمی‌شود، چون تعلیق و تنش درون فیلم این ظرفیت را ندارد که تماشاگر را برای ۹۰ تا ۱۰۰ دقیقه درگیر خود کند. با همه این احوال می‌توان این فیلم را از جمله تلاش‌های متفاوت سینمای ایران برای ساخت یک فیلم متفاوت درباره جنگ دوازده روزه دانست. فیلمی که با همه اشکالاتش می‌تواند یک پیشنهاد تازه برای تماشاگر ایرانی باشد و به اندازه بضاعتی که دارد تماشاگر را سرگرم و در بعضی موارد غافلگیر کند که همین موضوع در سینمای محافظه کار ایران دستاورد کمی نیست.