ناتو در مسیر ساخت شبکه ماهواره‌ای مشترک مشابه استارلینک

به گزارش کارگروه فناوری اطلاعات خبرگزاری سایبربان، این طرح که HALO (عملیات لایه‌ای ترکیبی ائتلاف در فضا) نام دارد، در جریان نشست «انجمن صنایع دفاعی ناتو» در آنکارا معرفی شد و هشت کشور عضو این ائتلاف به آن پیوسته‌اند.

کشورهای کانادا، دانمارک، فنلاند، آلمان، هلند، نروژ، سوئد و ترکیه نخستین اعضای این پروژه فضایی هستند.

هدف اصلی HALO ایجاد یک چارچوب مشترک برای اتصال سامانه‌های ماهواره‌ای ملی کشورهای عضو است، بدون آنکه مالکیت یا کنترل ماهواره‌ها از اختیار دولت‌های مشارکت‌کننده خارج شود.

مقام‌های ناتو معتقدند اتکای هر کشور به منظومه‌های ماهواره‌ای مستقل، آن‌ها را در برابر تهدیداتی مانند حملات سایبری، اختلال الکترونیکی (جمینگ) و حتی حملات فیزیکی در زمان جنگ آسیب‌پذیر می‌کند.

همچنین این ساختارهای پراکنده توانایی انتقال سریع حجم بالای داده‌های نظامی را ندارند.

رادملا شکرینسکا، معاون دبیرکل ناتو، اعلام کرد HALO می‌تواند ارتباطات پرسرعت، تبادل اطلاعات، شناسایی اهداف و رهگیری موشک‌ها را بهبود بخشد و محدودیت‌های هزینه، پوشش و زمان‌بندی سامانه‌های ماهواره‌ای تک‌کشوری را برطرف کند.

به گفته او، این پروژه فصل تازه‌ای در عملیات فضایی مشترک ناتو ایجاد خواهد کرد.

برخلاف برخی پروژه‌های فضایی متمرکز، HALO قرار نیست یک ناوگان ماهواره‌ای واحد تحت کنترل یک کشور ایجاد کند، بلکه هدف آن هماهنگ‌سازی و اشتراک‌گذاری ایمن داده‌ها میان سامانه‌های ملی اعضاست.

این اعلام همزمان با چند ابتکار فضایی دیگر در ناتو صورت گرفت.

کانادا به‌عنوان پانزدهمین عضو به پروژه STARLIFT پیوست؛ برنامه‌ای که به بررسی و توسعه توانایی پرتاب سریع ماهواره‌ها و تجهیزات فضایی کشورهای عضو می‌پردازد.

هدف این طرح فراهم کردن دسترسی گسترده‌تر ناتو به پایگاه‌های پرتاب فضایی در کشورهای مختلف عضو ائتلاف است.

همچنین اسپانیا به ابتکار Alliance Persistent Surveillance from Space پیوست و متعهد شد از طریق ماهواره‌های «Atlantic Constellation» در مأموریت‌های نظارت دریایی و ساحلی مشارکت کند.

ترکیه نیز از برنامه خود برای توسعه دو ماهواره جدید با وضوح تصویربرداری بالا خبر داد.

با وجود این، پروژه HALO هنوز در مرحله مطالعاتی و طراحی اولیه قرار دارد و جزئیاتی مانند تعداد ماهواره‌ها، زمان‌بندی استقرار یا ساختار نهایی آن مشخص نشده است.

موفقیت این طرح به توانایی کشورهای عضو در اشتراک‌گذاری امن داده‌ها و حفظ استقلال سامانه‌های ملی خود بستگی خواهد داشت.