به گزارش کارگروه فناوری اطلاعات خبرگزاری سایبربان، این فناوری ضمن ایجاد فرصتهای جدید در حوزههایی مانند دولت الکترونیک، کسبوکار، سلامت و تحقیقات علمی، ماهیت تهدیدات سایبری را نیز تغییر داده است.
امروزه هوش مصنوعی به یکی از قدرتمندترین ابزارهای تهاجمی و دفاعی در امنیت سایبری تبدیل شده و همین موضوع اهمیت «بهداشت سایبری» را بیش از هر زمان دیگری افزایش داده است.
بهداشت سایبری به مجموعهای از اقدامات و عادتهای روزمره امنیتی گفته میشود که از هویتها، دستگاهها، شبکهها، نرمافزارها و دادهها محافظت میکنند.
همانطور که مسواک زدن احتمال بیماری را کاهش میدهد اما مصونیت کامل ایجاد نمیکند، رعایت اصول بهداشت سایبری نیز خطر نفوذ و حملات را بهطور قابل توجهی کاهش میدهد، هرچند امنیت مطلق را تضمین نمیکند.
مجرمان سایبری اکنون از هوش مصنوعی برای خودکارسازی شناسایی اهداف، تولید ایمیلهای فیشینگ متقاعدکننده، ساخت بدافزارهای پیچیده، کشف سریعتر آسیبپذیریها و ایجاد دیپفیکهای بسیار واقعی استفاده میکنند.
در نتیجه، چرخه اجرای حملات که پیشتر هفتهها طول میکشید، اکنون به چند ساعت یا حتی چند دقیقه کاهش یافته است.
در مقابل، مدافعان نیز از هوش مصنوعی برای شناسایی تهدیدات، پاسخ خودکار به حوادث، تحلیل بدافزارها، تشخیص رفتارهای غیرعادی و حفاظت از هویت کاربران بهره میبرند.
این رقابت به نوعی «مسابقه تسلیحاتی دیجیتال» تبدیل شده است؛ جایی که هوش مصنوعی هم به مهاجمان و هم به مدافعان قدرت بیشتری میبخشد.
در این شرایط، هویت دیجیتال به مهمترین میدان نبرد امنیت سایبری تبدیل شده است.
با کمرنگ شدن مرزهای سنتی شبکهها، سازمانها باید از احراز هویت چندمرحلهای مقاوم در برابر فیشینگ، مدیریت دسترسیهای ویژه، اصل حداقل دسترسی و معماری اعتماد صفر (Zero Trust) استفاده کنند.
همچنین با گسترش عاملهای هوش مصنوعی، حفاظت از هویت ماشینها نیز به اندازه حفاظت از کاربران انسانی اهمیت خواهد یافت.
یکی از مهمترین تهدیدات جدید، سوءاستفاده از هوش مصنوعی در مهندسی اجتماعی است.
مهاجمان میتوانند ایمیلها، پیامها، تماسهای صوتی و ویدئوهای جعلی بسیار واقعی تولید کنند.
در نتیجه، کاربران باید بیش از گذشته نسبت به درخواستهای مالی، پیامهای غیرمنتظره و ارتباطات مشکوک حساس باشند و هرگونه درخواست را پیش از اعتماد، بررسی و تأیید کنند.
نویسنده تأکید میکند که آگاهی انسانی همچنان مهمترین سد دفاعی در برابر حملات سایبری است.
آموزش امنیت سایبری باید بهصورت مستمر انجام شود و موضوعاتی مانند فیشینگ مبتنی بر هوش مصنوعی، باجافزارها، سرقت اعتبارنامهها، حفاظت از دادهها و استفاده ایمن از ابزارهای هوش مصنوعی را پوشش دهد.
در نهایت، این مقاله نتیجه میگیرد که بهداشت سایبری دیگر تنها یک اقدام فنی نیست، بلکه بخشی از امنیت اقتصادی، امنیت عمومی و حتی امنیت ملی محسوب میشود.
در عصر هوش مصنوعی، رایانش ابری، اینترنت اشیا و فناوریهای کوانتومی، سازمانها و افرادی که نوآوری را با امنیت همراه کنند، از بیشترین تابآوری و اعتماد دیجیتال برخوردار خواهند بود.
بهداشت سایبری امروز نه فقط یک توصیه، بلکه لازمه شهروندی دیجیتال است.
