نخستین راهبرد مشترک نیروی هوایی ناتو
به گزارش کارگروه بین الملل سایبربان؛ راهبرد منتشرشده از سوی ناتو بر نقش جداییناپذیر در این زمینه در تمام وظایف متحد تأکید دارد. این استراتژی اهمیت قدرت هوایی در دفاع جمعی، مدیریت بحران و امنیت مشارکتی را بیان میکند و راهی برای جلوگیری از روسیه، ایجاد ثبات در خارج از مرزهای ناتو و مبارزه با تروریسم محسوب میشود.
در گزارش ناتو آمده است:
رویکرد متعادل و نوآورانه برای نیروی هوایی مشترک، علاوه بر کمک به درک، پذیرش و کاهش خطرات و فراهم کردن ظرفیت نظامی منسجم باعث تقویت توسعه جایگاه قابلاعتماد و انعطافپذیر ناتو میشود. انعطافپذیری و سرعت قدرت هوایی کلید مقابله با تهدیداتی است که از زمان پایان جنگ سرد انعطافپذیرتر، پیچیدهتر و سریعتر از همیشه در این حوزه فعالیت دارد. این گوناگونی با دسترسی آسان به فناوری، توانایی محدود کردن یا رد دسترسی و مانور پذیری و توانایی ایجاد اختلال در مدیریت و کنترل شبکهها پیچیدهتر میشود.
تهدیدات در حال رشد
چالشها و تهدیدات آینده بر روی ناتو ماهیتی چندبعدی دارد و احتمالاً پیامدهای دراز مدت برای صلح، امنیت و ثبات در منطقه یورو آتلانتیک خواهد داشت. در این استراتژی ذکر شده است که هیچ تضمینی برای حفظ اتحادیه در حوزه هوایی وجود ندارد.
بر اساس راهبرد مشترک میتوان فهمید که اتحاد وابسته به قابلیتهای هوایی و فضایی در محیطهای احتمالی است. توسعه، گسترش و ادغام موشکهای بالستیک و کروز دشمن، دفاع هوایی پیشرفته و لایهای، سیستمهای جنگ سایبری و الکترونیکی باعث ایجاد تغییر در پویایی عملیات هوایی اتحاد خواهد شد که اخیراً در شرایط قابلقبول انجام شده است. نیروها نیز بهرغم وجود و گسترش بیشتر این قابلیتها نیازمند توانایی برای انجام عملیات هستند که در محیط تهدید منجر به طبقهبندی از سطح مجاز تا جنگی میشود. این مشکلات در آینده نیز بزرگتر خواهد شد.
مقامات در این استراتژی با ذکر اهمیت عملیاتهای دامنه سایبری و هوایی معتقدند که استفاده موفقیتآمیز از نیروی هوایی نیازمند فرماندهی و کنترل قوی و امن درون شبکه است. حفاظت از شبکه بهاندازه محافظت از پلتفرم مهم خواهد بود. نیروها هم باید در برابر اطلاعات نادرست مقاومت و دادهها را تأیید کنند تا اطمینان حاصل شود که آنها دقیق، قابلاعتماد و مشتق شده از منابع قابلاعتماد هستند.
راهبرد مشترک محدود به بازدارندگی معمول، اقدامات متعارف، دفاع هوایی و موشکی یکپارچه و بازدارندگی هستهای نیست. نیروی هوایی با در اختیار گذاشتن آگاهی و درک موقعیتی ابزار مناسب برای تغییر موقعیت سریع و رو به رشد از طریق اقدامات مناسب در صورت نیاز را برای روسا فراهم میکند.
این راهبرد همچنین برنامهای برای کشورهای متحد و ایجاد قابلیتهای هوایی و فضایی ارائه میکند. ازآنجاییکه نیروی هوایی مشترک شامل عناصر فعال در حوزههای هوایی، دریایی، زمینی و سایبری و پشتیبانی دامنه فضایی است، نشاندهنده یکی از قویترین محرکها برای ادغام عملیات چند دامنهای ازجمله قابلیت انجام فرماندهی و کنترل از حوزه هوایی است.
