ممنوعیت برنامه‌های تبلیغاتی غیرقانونی در گوگل

به گزارش کارگروه فناوری اطلاعات سایبربان؛ ممنوعیت برنامه‌های گوگل موسوم به برنامه‌های ردیابی غیرمجاز عمدتاً از سوی افراد و شرکای حسود برای جاسوسی بدون مجوز روی فردی دیگر استفاده می‌شوند. اگرچه این غول جستجوی آنلاین برنامه‌ها را در «Play Store» خود ممنوع کرده اما این سؤال مطرح می‌شود که چرا هنوز این تبلیغات اجازه شروع دارند.

در یک به‌روزسانی سیاسی تبلیغاتی در هفته گذشته، گوگل اعلام کرد که از روز 11 اوت امسال تبلیغات محصولات یا خدمات عرضه شده در بازار برای ردیابی مخفیانه و غیرمجاز را ممنوع خواهد کرد. گوگل گفت :

«نرم‌افزارهای جاسوسی و فناوری مورد استفاده برای نظارت مخفیانه روی شریک زندگی فقط محدود به یک بدافزار برای جاسوسی متون، تماس‌های تلفنی یا تاریخچه مرور نمی‌شود؛ ردیاب‌های جی‌پی‌اس به‌طور خاص برای جاسوسی یا پیگیری شخص بدون رضایت او و پیشبرد تجهیزات نظارتی (دوربین‌ها، ضبط‌های صوتی، دوربین‌های حرارتی، پرستار بچه) با هدف صریح جاسوسی به بازار عرضه می‌شوند.»

استثناء این ممنوعیت، شامل برنامه‌ها و خدمات با هدف نظارت خصوصی والدین روی فرزندان زیر سن قانونی است. تبلیغ کنندگانی که از این خط‌مشی پیروی نکنند، با یک هشدار 7 روزه برای تعلیق حساب‌های خود مواجه خواهند شد.

گوگل تلاش کرد تا این مشکل ردیابی غیرمجاز را به‌ویژه پس از مقاله سال 2018 مبنی بر نظارت غیرقانونی روی افرادی که قصد داشتند در حوزه سایبری با دیگران صحبت کنند، برطرف کند. چندین تبلیغ کشف شده شامل مواردی از قبیل «ردیابی همسر متقلب از طریق تلفن همراه» و «ردیابی غیرمجاز تلفن همراه همسر» بودند.

با وجود اقدامات گوگل برای محدود کردن این تبلیغات و مقابله با اصطلاحات جستجوی مخرب، اما بسیاری هنوز به استفاده از این برنامه‌ها ادامه می‌دهند. علیرغم ممنوعیت برنامه در فروشگاه گوگل، شرکت گاهی دسته‌های برنامه‌های ردیابی غیرمجاز را از Play Store پاک می‌کند.

مسئله ناراحت‌کننده این است که این برنامه‌ها، یک مشکل رایج است؛ براساس مقاله «NortonLifeLock»، منتشر شده در ماه فوریه امسال، 46 درصد مردم در ایالات متحده از این برنامه‌ها برای ردیابی همسر خود استفاده کرده‌اند. این روش‌ها شامل جاسوسی تلفن شریک زندگی، ایجاد پروفایل جعلی برای جاسوسی در رسانه اجتماعی، استفاده از برنامه برای نظارت مخفیانه روی فعالیت آنلاین و موقعیت مکانیاست؛ این در حالی است که آقایان بیش از 2 برابر زنان به برنامه‌های تبلیغاتی در فضای مجازی اعتماد می‌کنند.