شبکه های اجتماعی؛ تهدیدی برای سلامت عمومی

به گزارش واحد فناوری اطلاعات سایبربان؛ تام اسکالون (Tom Scanlon)، مدیر بهداشت عمومی شهر برایتون (Brighton & Hove) انگلیس، عنوان کرد شواهد نشان می‌دهد که استفاده از شبکه‌های اجتماعی مانند فیس بوک و توییتر اثرات مضری بر سلامت روانی افراد دارد. این مسئول دولتی انگلیس افزود:«اگرچه رسانه‌های اجتماعی می‌توانند ابزار خوبی باشند ولی شبکه‌های اجتماعی به ترویج بی‌اشتهایی و دیگر اختلالات تغذیه کمک می‌کنند». وی همچنین افزود که مزاحمت‌های سایبری و دسترسی افراد به تصاویر مدل‌های جسمی می‌تواند به ترویج بی‌اشتهایی منجر شود.

طبق تحقیقی که به‌صورت منطقه‌ای در این شهر انگلیس انجام‌شده است، شواهد، نشان‌دهنده وقوع برخی رفتارهایی مانند اختلالات تغذیه، خودآزاری، بی‌اشتهایی و استرس است که در مناطق عموماً مرفه‌نشین مشاهده می‌شود و طبق نظر این متخصص بهداشت و سلامت، نتیجه مخرب استفاده از رسانه‌های اجتماعی است.
به گفته این متخصص موارد تأثیرگذار مخرب شبکه‌های اجتماعی قبلاً در زمینه رفتاری مثل خودکشی بررسی‌شده ولی رفتارهای ذکرشده بالا بیشتر الگوبرداری تقلیدی از دیگران است و قبلاً در منطقه مذکور مشاهده نشده است. وی همچنین افزود که مطالب، عکس‌ها و متن‌هایی که در شبکه‌های اجتماعی منتشر می‌شود، به‌خصوص برای افراد جوان که آسیب‌پذیرترند، حالت آرمانی به خود می‌گیرد. انتخاب این رفتارها به‌عنوان الگو خارج از محدوده اثرگذاری خانواده و مربیان، می‌تواند به مشکلات روانی دامن بزند و پشتیبانی و حل مشکل را سخت‌تر کند.

این مقام مسئول بر این عقیده است که آن‌ها تنها در ابتدای شناسایی این مشکل قرار دارند و هنوز نمی‌دانند که چگونه معضلاتی ازاین‌دست ایجاد می‌شود. وی عنوان می‌کند:«علم بهداشت عمومی در رسانه‌های اجتماعی هنوز در ابتدای مسیر خود قرار دارد.»
به گفته کارشناسان رفتارشناسی، حساس‌ترین دوره تأثیرپذیری افراد از رفتارهای اجتماعی دوران بلوغ و نوجوانی است که در این مرحله فرد بیشترین الگوبرداری را از محیط اجتماعی خود دارد. دسترسی افراد به شبکه‌های اجتماعی در این دوران یکی از معضلاتی است که خانواده‌ها با آن روبرو هستند، چراکه پژوهش‌های رفتاری نشان می‌دهد نوجوانانی که دسترسی به شبکه‌های اجتماعی دارند، تمایل بیشتری به رفتارهای هنجارشکنانه از خود نشان می‌دهند.
شایان‌ذکر است که سواد رسانه‌ای به یکی از سرفصل‌های آموزشی دانش آموزان در کشورهای توسعه‌یافته تبدیل شده است. دولت‌ها به اهمیت تربیت در دوران بحرانی نوجوانی پی برده‌اند و با توجه به گسترش روزافزون استفاده از شبکه‌های اجتماعی به آموزش هرچه بیشتر افراد در مقاطع پایین تحصیلی رو آورده‌اند.