راهکارهای ایالات متحده، برای جلوگیری از نفوذ خارجی
به گزارش کارگروه بین الملل سایبربان؛ دیوید هیکتن (David Hickton), بانی و مدیر دانشکده اصول، امنیت و قانون سایبری در دانشگاه پیترزبرگ و دادستان پیشین استان غربی پنسیلوانیا است. وی، ریاست کمیسیون ربان آبی (Ribbon Blue) را در امنیت انتخابات پنسیلوانیا بر عهده دارد.
به انتخابات میان دوره تنها 7 روز باقی مانده است، این در حالی است که انتخابات به اندازه کافی، امن نیست.
تأثیر عملیات دولتها در نفوذ بر سیستمهای انتخاباتی ایالتها و فروشندگان بخش خصوصی در سال 2016, صرفا آزمونی برای تلاشهای بیشتر برای انتخابات میان دورهای پیش رو و یا انتخابات 2020 بوده باشد.
دن کوتز (Dan Coats), مدیر اطلاعات ملی در این باره اظهار داشت:
چراغهای هشدار قرمز، دوباره روشن شدهاند؛ این در حالی است که کیرستن نیلسن (Kirstjen Nielsen), وزیر امنیت داخلی میگوید، دموکراسی ما به تار مویی بند است.
وی از میان کشورهایی که زیرساختهای حیاتی را هدف قرار میدهند، از چین، ایران، کره شمالی و روسیه به عنوان بدترین متجاوزان نام برد و هشدارهایی در خصوص اقدامات مستمر متجاوزان در راستای تضعیف دموکراسی، صرف نظر از زمان انتخابات آمریکا داد.
اخبار نادرست و تأثیر کارزارهای انتخاباتی، همواره وجود دارند. این دست تلاشها، با تأکید بر تقسیمات و قبیله گرایی، به نظر میرسد که ایالات متحده را مبتلا کرده است. پلتفرمهای رسانههای اجتماعی قادر به پیشروی نیستند. هزاران حساب کاربری مرتبط با ایران و روسیه، به حالت تعلیق درآمدهاند. مسئله نبود گلوله نقرهای تکنولوژیکی حقیقت دارد و بسیاری، در حال تلاش برای محدود کردن تأثیرات نامناسب آن هستند؛ لیکن مدل تجاری و نگرانیهای آنان در انکار مسئولیت پذیریها و محدودیت آزادی بیان، قانونگذاران ما را سردرگم نموده است.
تأثیر عملیات نام برده، تنها جزیی از این پازل است. تهدیدهای خطرناکی بر ساختار انتخاباتی این کشور وجود دارد که محققان مکررا، حتی پیش از انتخابات 2016 نیز به آن اشاره کردهاند. ماشینهای رأی گیری، غلتکهای رأی دهندگان، شمارش آراء و گزارشات رسیده از شب انتخابات، نمونههایی از تهدیدهای بالقوه به شمار میروند. این عوامل از سوی آسیب پذیریهای فروشندگان شخص ثالث و زنجیره تأمین، تشدید خواهد شد و نظارت بر انتخابات را برای مقامات محلی، دشوار خواهد ساخت.
با وجود تلاشهای قهرمانانهای که از سال 2016 تا کنون صورت گرفته است، مقامات دولتی و محلی، وظایف محوله بیشتری برای آماده سازی در مقابل تهدیدهای سایبری روز، بر دوش خواهند داشت. این خدمتگذاران، به طور ناگهانی در صف مقدم جنگ سایبری قرار میگیرند و مجبور به دفاع از دموکراسی ما در برابر بازیگران خبره دولتهای متجاوز میشوند.
مسئله دفاع، موضوع کوچکی نیست؛ حتی دفاع موفقیت آمیز بر نتیجه انتخابات، ممکن است برای حفاظت از دموکراسی ما کافی نباشد. کوچکترین حمله، هرج و مرج و سر درگمی میان شمارندگان آراء را در پی خواهد داشت و در نهایت منجر به از دست رفتن حس اعتماد نسبت به نتیجه آراء خواهد شد؛ در اینصورت متجاوزان، دیگر نیازی به دستکاری واقعی آراء ندارند. دشمنان خارجی، از اینگونه آسیب پذیریها، به خوبی آگاهی دارند. توهم حملات سایبری در انتخابات، سایه ترس را بر سر مردم کشور میافکند. دولت فدرال، باید با اقدام به موقع خود، از دموکراسی در برابر تهدیدها محافظت کند. باید از تلاشهای ارتقا یافته وزارت امنیت داخلی، در راستای کمک به مقامات دولتی و محلی انتخابات، همچنین از تخصیص بودجه 380 میلیون دلاری کنگره در خصوص بهبود سطح امنیت سایبری انتخابات ایالتها، تقدیر شود؛ لیکن اینگونه اقدامات، با توجه به مقیاس تهدیدها بر دموکراسی ما، کافی نیستند.
رئیس جمهور باید به صورت عمومی و از طریق کانالهای دیپلماتیک، اعلام نماید که تلاشهایی که در جهت دخالت در انتخابات ما صورت میپذیرد، عواقبی را در پی خواهد داشت. کنگره باید در راستای قانون گذاری امنیت انتخابات، اقداماتی نظیر تخصیص بودجه به منظور جایگزینی ماشینهای رأی گیری بدون کاغذ و نا امن انجام دهد و از مقامات انتخاباتی آموزش دیده بهره گیرد. همچنین باید از اعلام وصول وضعیت ایالتهای فدرال بر اجرای حسابرسی محدودیت ریسک پس از هر انتخابات به منظور شمارش دقیق و مطمئن انتخابات اطمینان حاصل کند. کنگره، در بلند مدت، باید قوانین سنگینتری را برای فروشندگان انتخاباتی و زنجیره تأمین زیست بوم انتخابات گستردهتر، در نظر گیرد.
تلاشهایی که در راستای حفاظت از انتخابات در برابر دخالت دول خارجی صورت میگیرد، بیشتر از هر چیز دیگر نیازمند رهبرانی است که وظایف میهن دوستانه خود را به خوبی انجام میدهند و حمایت هیئت مدیره و دو حزب را جلب مینمایند؛ اما من از اینکه رویکرد میهن پرستی، واشنگتن را در راستای انجام اقدامات مورد نیاز، پیش از 6 نوامبر ناتوان سازد و انتخابات ما را در معرض حملات قرار دهد، میترسم. ایالتهایی که مسئول انتخابات هستند، حتی در غیاب منابع ضروری از جانب دولت فدرال، باید به سرعت اقدام کنند.
در مدت زمان باقی مانده پیش از انتخابات میان دوره، حوزههای محلی و دولتی زیادی وجود دارند که با وجود کمبود امکانات، وظایف خود را به نحو احسن انجام میدهند. آنها نخست باید از سیستمهای پشت خط مدیریت انتخابات، حفاظت کنند و از امنیت سایبری آن اطمینان حاصل نمایند. در مرحله دوم باید بدانند در مواقع بحرانی، چه اقداماتی انجام دهند و پیش از آن به تمرین بپردازند، بدین معنی که به ارزیابی خطرات ابتدایی پرداخته، تمرینات تبلت را راه اندازی نمایند و اطلاعات کاملی از طرحهای مربوط به چگونگی پاسخدهی به حملات و بازیابی پس از آن داشته باشند. ایالات و محلات نیز، باید در روابط خود با ساکنین مناطق، دقیق و شفاف عمل کرده، خطرات احتمالی را توصیف نمایند و نحوه کاهش اینگونه خطرات را بیان کنند.
ایالتها و مناطقی که هنوز از ماشینهای رأی گیری قدیمی و نامطمئن استفاده مینمایند که بدون کاغذ پیگیری حسابرسی کار میکنند، مانند پنسیلوانیا- ایالتی که من در آن زندگی میکنم- باید هر چه زودتر آنها را تعویض نمایند؛ که متاسفانه پیاده سازی این امر برای برخی از ایالات تا نوامبر به طول خوهد انجامید. ایالتهایی که ماشینهای با کاغذ پیگیری ممیزی را به کار میبرند، نیازمند حسابرسیهایی هستند که با هدف محدود نمودن خطرات، پس از هر انتخابات صورت میگیرد، بنابراین ما از دقت وصحت نتیجه آراء مطمئن خواهیم شد.
اینگونه اقدامات، نوشدارو به حساب نمیآیند، بلکه باید در عوض داشتن باور ساده لوحانه نسبت به پیشگیری کامل از تمام حملات، بر پیشآمدهای احتمالی و بهبودی پس از آن متمرکز باشیم. به هر روی، با احتساب تمام این مراحل اساسی و افزایش منابع، ما راه درازی را در کاهش و توقف حملات یاد شده در پیش داریم؛ چرا که پایانی برای این دست تهدیدها وجود ندارد. من از بخشهای، ایالتی، محلی، فدرال و بخش خصوصی، میخواهم که در برقراری امنیت در انتخابات 2018 و فراتر از آن، از ما حمایت کنند. انتخابات ما و ایمان به آن به سادگی به دست نیامده است. اگر یکبار این اعتماد از بین برود، دیگر به آسانی باز نخواهد گشت و این لحظهای است که مردم در 6 نوامبر، با هر نوع گرایش سیاسی، گرد هم خواهند آمد تا با دموکراسی خود، پاسخ ملی به تهدیدهای غیرعادی بدهند.
