به گزارش کارگروه بین الملل خبرگزاری سایبربان، ماکسیمیلیان ریوکین از سال 2021 توسط مقامات ایالات متحده تحت تعقیب بوده است؛ زمانی که اف بی آی، یوروپل و سایر آژانس های پلیسی، صدها نفر را متهم به مدیریت، استفاده و توزیع دستگاه های ارتباطی رمزگذاری شده با استفاده از سرویسی به نام انوم (Anom)، دستگیر کردند.
دستگاه های انوم به طور مخفیانه توسط سازمان های پلیسی آمریکا و استرالیا اداره می شدند و آنها به جای برقراری ارتباط امن، به مقامات کمک کردند تا بر فعالیت مجرمانی که از این دستگاه ها استفاده می کردند نظارت کنند.
بیش از 12 هزار دستگاه انوم از سال 2018 به 300 سندیکای جنایی فروخته می شود، از جمله مافیای ایتالیایی، مافیای آلبانیایی، سندیکاهای مواد مخدر و سایر گروه های جنایتکار سازمان یافته.
در کیفرخواست آمده است:
کاربران، که معتقد بودند دستگاههای انوم آنها توسط سپر رمزگذاری غیرقابل نفوذ در برابر اجرای قانون محافظت میشوند، آشکارا درباره روشهای پنهانسازی مواد مخدر، حملونقل مواد مخدر، پولشویی و در برخی گروهها تهدیدهای خشونتآمیز بحث میکردند.
ریوکین یکی از 17 تبعه خارجی بود که مقامات ایالات متحده او را متهم به توزیع ادعایی دستگاه های اف بی آی کرده اند.
بر اساس بیانیهای که وزارت امور خارجه آمریکا روز چهارشنبه منتشر کرده است، پیامهایی که ریوکین روی این پلتفرم فرستاده است، او را به بسیاری از فعالیتهای غیرقانونی، از جمله مشارکت در فروش مواد مخدر، پولشویی، توطئه قتل و آدمربایی مرتبط میکند.
مقامات آمریکایی می گویند مشخص نیست ریوکین در کجا زندگی می کند، اما می توان او را با زخم روی زانوی چپ و انگشتانش و همچنین خالکوبی سه میمون روی بازوی راستش شناسایی کرد.
عملیات سپر تروجان
توزیع دستگاه های انوم بخشی از عملیات معروف به سپر تروجان بود.
این تلفن های رمزگذاری شده توسط یک مجرم ساخته شده است که در ازای کاهش مجازات با اف بی آی همکاری کرده است.
دستگاههای انوم به گونهای طراحی شدهاند که شبیه گوشیهای هوشمند معمولی هستند که روی سیستمعامل اندروید کار میکنند.
با این حال، آنها عملکردهای مشترکی مانند تماس صوتی و مرور اینترنت را ندارند؛ اما هدف اصلی آنها فراهم کردن یک پلت فرم ظاهرا امن و مخفی برای ارتباط مجرمان بوده است.
این برنامه از طریق دهان به دهان و توسط عوامل مخفی تبلیغ می شده است.
سازمانهای پلیسی زیرساخت سرور انوم را کنترل کرده و توانستند پیام های ارسال شده توسط مجرمان را رهگیری و رمزگشایی کنند.
این امر به آنها اجازه داد تا اطلاعات ارزشمندی در مورد فعالیت های مجرمانه جمع آوری کنند، افراد کلیدی درگیر را شناسایی کنند و حرکات آنها را دنبال کنند.
