توسعه نسل بعدی اسلحه نیروی زمینی آمریکا

به گزارش کارگروه فناوری اطلاعات سایبربان؛ بخشی از برتری نظامی یک کشور مربوط به کمیت و کیفیت سربازان، تجهیزات و اسلحه‌ای است که به کار گرفته می‌شوند. نیروی زمینی آمریکا به تازگی از شرکت‌های حوزه فناوری سلاح، دعوت کرد که نمونه اولیه از سامانه کنترل آتشی را طراحی و تولیدکننده که امکان ادغام شدن را در طرح «نسل بعدی سلاح مسلسل» (Next Generation Squad Weapon) داشته باشد. تعدادی از ویژگی‌هایی که ارگان مذکور خواهان دستیابی به آن است شامل فناوری تشخیص چهره و نرم‌افزار تشخیص باد می‌شود.

نیروی زمینی آمریکا به دنبال دستیابی به سامانه‌ای است که توانایی سربازان را برای درگیری تا 600 متر افزایش می‌دهد، در حالی که هنوز قابلیت انجام مبارزه را از راه نزدیک دارند.

واحد یاد شده 2 توافق‌نامه ساخت نمونه‌ی اولیه ارائه می‌دهد. به هر یک از 2 شرکتی که با آن‌ها قرارداد امضا شود 250 میلیون دلار، هزینه پرداخت خواهد شد تا نمونه‌ای از محصول خود را تولید کنند. این انتظار وجود دارد که در 6 ماه اول، در هرماه بیش از 200 سامانه تولید شود. پس از آن این عدد در طول 3 سال، در هر ماه به 3 هزار 350 عدد افزایش پیدا می‌کند.

جنگ‌افزارهای تولید شده در طرح نسل بعدی سلاح مسلسل، جایگزین «M249» خودکار و «M4/M4A1 carbine» خواهند شد. این سلاح باید دارای ویژگی‌های خاصی مانند نرم‌افزار بالستیک باشد که توانایی محاسبه‌ی فاصله، باد، اتمسفر و بالستیک را داشته باشد و باعث افزایش دقت شود. به علاوه این تجهیزات باید امکان برقراری ارتباطات بی‌سیم را داشته باشند و بتوانند داده‌های کنترل آتش مانند فاصله تا هدف را منتقل کنند.

سلاح‌های مذکور باید با پرتابه‌های 6.8 میلی‌متری سازگار باشند. همچنین انرژی آن‌ها باید از طریق باتری‌های تجاری موجود در بازار تأمین شود. به علاوه مدت‌زمان فعال شدن آن از حالت خاموش به حالت کاملا عملیاتی، نباید بیشتر از یک ثانیه طول بکشد.

نیروی زمینی همچنین چندین قابلیت دیگر را نیز مانند شناسایی هدف، نرم‌افزار ردیابی و لنزهای هیدروفوبیک (hydrophobic lenses) را در نظر دارد.

همچنین بر اساس گزارش‌های منتشر شده طرح نسل بعدی سلاح مسلسل، باید به‌گونه‌ای طراحی شود که با «سامانه تقویت یکپارچه‌سازی بصری» (IVAS)، سازگار باشد. این برنامه توسط مایکروسافت توسعه پیدا کرد و هدف آن ایجاد عینک‌ها و عدسی‌های هوشمند برای سربازان حاضر در میدان مبارزه بود.

مراحل توسعه، ارزیابی و آزمایش هر یک از نمونه‌های اولیه 14 ماه به طول می‌انجامد.