توسعه خودکار تراشه در تماس با هوا

به گزارش کارگروه فناوری اطلاعات سایبربان؛ مهندسان شیمی دانشگاه MIT به تازگی ماده ای طراحی کرده اند که می تواند با دی اکسید کربن موجود در هوا واکنش نشان داده، رشد کند. همچنین قابلیت تقویت و حتی تعمیر خود در صورت آسیب دیدن را دارد. پژوهشگران ادعا می کنند این پلیمر در آینده به عنوان بخشی از قطعات به کار گرفته خواهد شد تا به تعمیر و حفاظت از آنها کمک کند؛ زیرا می تواند به طور پیوسته، گازهای گلخانه ای را به کربن تبدیل کرده، مقاومت خود ر افزایش دهد.

ماده ی یاد شده، نوعی ژل مصنوعی است که در یک فرآیند شیمیایی دریافت و ترکیب با دی اکسید کربن آن مشابه با گیاهان صورت می گیرد. برای مثال این مواد احتمالا در قالب قطعاتی کوچک و سبک وزن به محل مورد نظر حمل شده، سپس با قرار گرفتن مقابل نور خورشید شروع به رشد و سخت شدن می کنند. این مسئله هزینه و انرژی مورد نیاز برای حمل و نقل را نیز به شدت کاهش خواهد داد.

میشل استرونو (Michael Strano)، استاد شیمی دانشگاه MIT گفت:

طرح یاد شده یک مفهوم کاملا جدید در علم مواد است. چیزی که ما به آن مواد تثبیت کربن می گوییم، در حال حاضر وجود ندارد.

توسعه ی مواد مصنوعی به شیوه ی بالا نه تنها نیاز به سوخت های فسیلی را از بین می برد، بلکه گازهای گلخانه ای موجود در هوا را نیز مصرف می کند. به علاوه پژوهشگران توضیح دادند:

فرض کلید مواد مصنوعی می توانند به مانند درختان رشد کرده، در تماس با دی اکسید کربن، کربن را جذب و سپس آن را به ساختار خود اضافه کنند.

مواد مورد استفاده در طرح اثبات مفهوم بالا، پلیمری ساخته شده از «آمینوپروپیل متاکریل آماید» (aminopropyl methacrylamide)، گلوکز، آنزیمی به نام گلوکز آکسیدایز (glucose oxidase) و کلرپلاست (chloroplasts) است که در تماس با کربن تقویت می شود؛ اما به هنوز به اندازه ای که بتوان نمونه ای واقعی با آن تولید کرد، مقاوم نشده است.

یکی از مزایای اصلی مواد یاد شده توانایی خودترمیمی آن در مقابل نور خورشید یا نور مصنوعی موجود در محیط های داخلی است. در نتیجه قطعات سخت افزاری ساخته شده با آن در صورت آسیب دیدن به سادگی قابل تعمیر هستند و هزینه ها را کاهش می دهند. به علاوه احتمالا از این مواد بتوان در تولید تراشه های منعطف نیز استفاده کرد.