تأمین انرژی از امواج الکترومغناطیسی موجود در هوا

به گزارش کارگروه فناوری اطلاعات سایبربان؛ سربازان آینده احتمالاً برای شارژ ابزارهای الکتریکی خود به باتری‌های اضافه نیاز ندارد. گروهی از پژوهشگران ارتش آمریکا و دانشگاه MIT به تازگی نوعی آنتن را توسعه داده‌اند که می‌تواند سیگنال‌های وای فای، بلوتوث و برج‌های سلولی را دریافت کرده و آن‌ها را به انرژی الکتریکی کارآمد تبدیل کند.

توماس پلاسیوس (Tomás Palacios)، استاد دانشگاه MIT و مادان دابی (Madan Dubey)، یکی از محققان آزمایشگاه تحقیقاتی نیروی زمینی آمریکا رهبری تحقیقات یاد شده را بر عهده دارند.

دابی گفت:

امروزه، وای فای در محیط‌های داخلی و خارجی دیده می‌شود و به صورت روزافزون منبع بزرگی از انرژی فرکانس رادیویی همواره در دسترس را ارائه می‌دهد. ویژگی از دست رفته، ایجاد راهکاری برای جمع‌آوری انرژی کارآمد، قابل‌انعطاف و همواره در دسترس، برای سیستم‌هایی است که خود انرژی موردنیازشان را تأمین می‌کنند. ما راهکاری را شناسایی کردیم که این شکاف را از بین برده و برای سربازان حاضر در میدان جنگ مفید واقع می‌شود.

در فناوری یاد شده یک لایه نازک از ماده‌ای خاص به کار گرفته می‌شود بدون نیاز به هیچ نوع کابلی تنها با استفاده از امواج وای فای، بلوتوث یا میلی‌متری انرژی تولید می‌کند. این امواج مشابه نمونه‌های استفاده شده در سامانه‌های ارتباطی 5G هستند.

محقق مرکز تحقیقاتی نیروی زمینی ادامه داد:

فناوری مورد بحث توانایی ایجاد تحول را در آگاهی موقعیتی سربازان و آمادگی دارد. همچنین امکان ادغام این ابزار در سامانه‌های سلامت، نظارتی، نمایشگرها، ارتباطات و حسگرها وجود دارد.

ماده یاد شده «مولیبدن دی‌سولفید» (molybdenum-di-sulfide) نام دارد که ضخامت آن تنها به چند اتم می‌رسد. ضخامت یاد شده باعث می‌شود سامانه‌های الکترونیکی ساخته شده به واسطه آن بسیار شفاف باشند و تنها در زمان به نمایش گذاشتن اطلاعات، قابل مشاهده باشند.

وی اشاره کرد:

مولیبدن دی‌سولفید توسعه یک سیستم روی تراشه شفاف، انعطاف‌پذیر، سازگار دارای قدرت و ضخامت اتمی را امکان‌پذیر می‌کند. دستاوردی که در گذشته وجود نداشت. این سامانه‌ها از نظر ابعاد در هم میکرو بوده، بسیار شفاف هستند و وزن کمی دارند. همچنین از حسگرها و ترانزیستورهای پیشرفته‌ای در آن‌ها استفاده می‌شود تا سربازان بتوانند اطلاعات را در زمان واقعی دریافت کرده و بهترین تصمیم را برای انجام عملیات اتخاذ کنند. اگر این فناوری با موفقیت به مرحله اجرا برسد، دیگر به باتری نیازی نبوده و می‌توان به‌صورت تمام‌وقت انرژی موردنیاز تجهیزات را تأمین کرد.

فناوری بالا نقشی کلیدی را در میدان‌های نبرد چند دامنه‌ای آینده ایفا می‌کند. این فناوری می‌تواند آمار مرگ‌ومیر سربازان را کاهش دهد، به پیشرفت علوم عصب‌شناسی کمک کند یا عملکرد خودروهای نظامی آینده را بهینه سازد. برای مثال این فناوری امکان ساخت یک بلندگوی الکسا را در ابعادی 1000 برابر کوچک‌تر، اما بسیار توانمندتر فراهم می‌کند.