برگزاری اجلاس جنگ سایبری ناتو (3)

به گزارش واحد بین‌‌الملل سایبربان؛ رییس جمهور استونی طی ده سال دوران ریاستش تاکنون از امنیت سایبر به عنوان یکی از آرمان‌های این کشور نام برده است. وی در آغاز اجلاس جنگ سایبری ناتو به این مطلب اشاره کرد که کشورهای دموکراتیک باید سازمانی برای امنیت دیجیتال تأسیس کنند که مرز جغرافیایی نداشته باشد و همه کشورها بتوانند به عضویت آن درآیند. رییس جمهور استونی افزود این سازمان باید به گونه‌ای باشد که حداقل استانداردهای امنیتی را بین کشورها به اشتراک بگذارد.

هندریک تصریح کرد که تهدیدات، مرز جغرافیایی نمی‌شناسند و سازمان ناتو تاکنون نتوانسته موفق به تشکیل چنین واحدی برای اشتراک‌گذاری اطلاعات مربوط به تهدیدات سایبری شود. او ادامه داد که مجموعه‌ای از قوانین که مربوط به نرم افزار و سخت افزار است باید توسط کشورهای دموکراتیک -و نه لزوما کشورهای عضو ناتو- تصویب شود.

وی ضمن یادآوری حملات سنگین سایبری به استونی در سال 2007، از بخش نظامی این کشور، به دلیل اهمیت ندادن به مسئله‌ی سایبر در نه سال گذشته، انتقاد و بر لزوم در نظر گرفتن سایبر به عنوان بعد پنجم جنگ، تأکید کرد.

وی در مورد اهمیت دادن بخش نظامی به سایبر گفت: «وقتی ما درباره‌ی قدرت نظامی صحبت می‌کنیم، می‌بینیم دنیا از ابتدا در قلمروی تحقیقات نظامی بوده است. وقتی سازمان دارپا اولین تلاش‌ها را برای ایجاد وب کرد، ما فهمیدیم که مانند بسیاری از نوآوری‌ها در حوزه‌ی فناوری، دنیای دیجیتال نیز، دارای شالوده‌‌ی دفاعی است.

هم‌اکنون ما می‌دانیم که دنیای دیجیتال به طور گسترده‌ای به یک میدان نبرد تبدیل شده است؛ میدانی که فعالان دولتی و غیردولتی، ملت‌ها، مجرمان، تروریست‌ها و بخش‌های عمومی و خصوصی با مشارکت یکدیگر، از گسترش وب برای اهداف جاسوسی، نظامی و اخاذی استفاده می‌کنند. بعد نظامی سایبر، هیچ‌گاه در اذهان افراد نمی‌آید، مگر در اجلاس‌هایی مانند این اجلاس که راجع به آن فکر کنند.

دفاع، یک حق ویژه ی ملی است، اما دفاع سایبر، ویژه‌تر است. من سال‌ها است که با تأسف گفته‌ام زمانی که نوبت سایبر می‌شود، فقط در حد یک سازمان جمع آوری اطلاعات عمل می‌کنیم و فقط در زمان ضرورت، اطلاعاتی را به اشتراک می‌گذاریم.»

وی همچنین درباره‌ی تلاش‌های ناتو در حوزه‌ی سایبر اظهار داشت: «در حالی که شبکه‌های غیرنظامی و خطرهایی که متوجه آن‌ها است، اهمیت دارد، تلاش‌های ناتو همچنان متمرکز روی دفاع نظامی است. ناتو فاقد سطوح قانونی و سیاسی برای تشخیص خطرهای سایبری است. ولی اتحادیه‌ی اروپا تلاش‌هایی در این زمینه داشته و سعی کرده چشم انداز امنیت سایبری کشورهای عضو را شکل دهد و این کار را از طریق قوانین و صرف هزینه‌ها برای امنیت داخلی و تنظیم قواعد اقتصادی و... انجام می‌دهد.»

رییس‌جمهور استونی درباره‌ی اینکه کدامیک از سامانه‌ها را باید امن کرد گفت: « من نگران شبکه‌های بازرگانی و غیرنظامی هستم. من نگران شبکه های برق و سامانه‌های کنترل هوایی و بیمارستان‌ها هستم. من نگران بانک‌ها، بازارهای مالی، کارت‌های اعتباری، سوابق و اطلاعات خصوصی هستم. همه‌ی این موارد، آماج حملات است. خسارت جدی به آن‌ها در عصر دیجیتال، نتایج وخیمی را برای اقتصاد و ملت ما به همراه دارد. ما باید این مسائل را به مردم و مسئولان توضیح دهیم. چیزی که جلب توجه می‌کند این است که تمام این سامانه‌‌‌‌ها، دارای تولیدات تجاری است؛ هرچه مدرن‌تر شوند، دیجیتالی‌تر می‌‌شوند و هرچه سامانه‌ها کمتر بر اساس سامانه‌های موروثی باشند، آسیب‌پذیری بیشتر می‌شود.» شایان‌‌ذکر است سامانه‌ی موروثی به روش، فناوری یا نرم‌افزاری قدیمی می‌گویند و در تعریف جدید به سامانه‌هایی می‌گویند که به اینترنت وابسته نیستند. منظور وی نیز این است که هرچه قدر سامانه‌ها بیشتر وابسته به اینترنت باشند، آسیب پذیرتر هستند.

بخش اول

بخش دوم