اختراع ماشین زمان در روسیه جنجال به پا کرد

به گزارش کارگروه فناوری اطلاعات سایبربان؛ طبق قانون دوم ترمودینامیک، همه‌چیز در جهان روبه‌زوال می‌رود. این یک اصل واقعی برای همه‌ی موجودات زنده است، اما به نظر می‌رسد که این اصل حداقل برای یک‌لحظه توسط روس‌ها دور زده شده است. پژوهشگران ادعا می‌کنند که اولین نمونه از آنچه می‌تواند ماشین زمان اولیه در سطح اتمی باشد را توسعه داده‌اند.

درست زمانی که شما فکر می‌کنید اخبار کافی از روسیه را شنیده‌اید، محققان فیزیک و تکنولوژی می‌گویند که آن‌ها قانون دوم ترمودینامیک را نادیده گرفته و مسیر زمان را معکوس کرده‌اند. این خبر هیجان‌انگیز ظاهراً جعلی نیست. دکتر Godey Lesovik، رئیس آزمایشگاه فیزیک کوانتومی در مسکو گفت:

ما به طور مصنوعی حالتی را ایجاد کردیم که در جهت مخالف مسیر زمان پیش می‌رود.

محققان یافته‌های خود را در مجله Scientific Reports منتشر کردند و گفتند که آن‌ها با کامپیوتر کوانتومی عمومی IBM در کنار دانشمندان در آزمایشگاه ملی آرگون در ایلینویز کارکرده‌اند. کامپیوتر کوانتومی با کامپیوتر معمولی تفاوت دارد، زیرا کدهای دودویی به‌طور مداوم بین حالت‌های صفر و یک تغییر می‌کنند.

درحالی‌که یک کامپیوتر کلاسیک دارای بیت‌هایی با 0 و 1 است که بایت‌ها را می‌سازند، یک کامپیوتر کوانتومی دارای کوبیت‌ها است که می‌تواند به 0 و 1 ارزش ببخشد یا حتی هر دو را شبیه‌سازی کند. با استفاده از یک کامپیوتر کوانتومی، محققان قادر به استفاده از یک برنامه انقلابی برای تغییر الگوی 0 و 1 و 0 هایی که در کوبیت‌ها یافت می‌شوند که ماشین زمان کامپیوتر کوانتومی را می‌سازند. اطلاعات کوبیت در الکترون‌ها ذخیره می‌شود و به‌عنوان 0 و 1 توصیف می‌شود.

برای اینکه این موضوع گمراه‌کننده نباشد، آن را به بازی بیلیارد تشبیه می‌کنیم. الکترون‌ها همان توپ‌های داخل مثلث در بازی اسنوکر هستند. سپس محققان برنامه‌ی انقلابی را اجرا کردند که منجر به پراکندگی الکترون‌ها شد، طوری که انگار کسی با چوب بیلیارد به توپ‌ها ضربه زده است. قسمتی که این آزمایش را جالب و هیجان‌انگیز می‌کند اینجاست که برنامه دیگر قادر به تغییر حالت کامپیوتر کوانتومی و به عقب برگرداندن کوبیت‌ها به نقطه اول در مثلث می‌شود. الکترون‌ها از حالت بهم ریخته به سمت منظم شدن حرکت می‌کنند که مخالف مفهوم آنتروپی است. تابه‌حال فرض بر این بود که آنتروپی همیشه در جهان رو به افزایش است. حالا در کسری از ثانیه، به نظر می‌رسد که درست نیست. اما اگر دانشمندان سعی می‌‌کردند که با بیش از 2 کوبیت در یک‌زمان کار کنند، با خطای زیادی روبه‌رو می‌شدند.

اگر آن‌ها این آزمایش را با کار کردن به 2 کوبیت محدود می‌کردند، میزان موفقیتشان به 85 درصد می‌رسید. اما اگر آن‌ها با 3 کوبیت این آزمایش را انجام می‌‌دادند، تنها 50 درصد احتمال موفقیت داشتند. تصور کنید وقتی زمان را برمی‌گردانید همه‌ی اطلاعات از بین برود.

اما اگر این آزمایش یک ماشین زمان درست و پذیرفتنی باشد، این پتانسیل بی‌حدوحصری خواهد بود. درعین‌حال، روس‌ها می‌گویند که از یافته‌ها برای کمک به حرکت در راستای توسعه کامپیوترهای کوانتومی استفاده خواهند کرد. بنابراین طی یک روش مؤثر، این تحقیق تکنولوژی را به سمت آینده پیش می‌برد.