اجلاس RSA 2019: لزوم بازسازی اعتماد در آینده سایبری (بخش چهارم)

به گزارش کارگروه بین‌الملل سایبربان؛ در متن سخنرانی اصلی روز اول اجلاس RSA 2019، هر 2 روی تاریک و روشن آینده، مطرح شد که در آن، مسائل مختلفی روی جامعه، فشار روانی فراوانی، وارد می‌کنند. انتشار اخبار جعلی، یکی از مسائلی است که بحران از بین رفتن اعتماد را به وجود می‌آورد. به همین علت، محققان راهکاری را برای تقویت اعتماد ارائه دادند.

حل بحران اعتماد

همه‌ چالش‌های یادشده در زمینه‌ اینترنت اشیا و هوش مصنوعی، باعث کاهش اعتماد می‌شوند. نیلوفر رازی و روهیت گای، به منظور مقابله با بحران اعتماد، یک راهکار 3 مرحله‌ای را ارائه کردند. این مراحل عبارت‌اند از:

1.  درک خطر و اعتماد به صورت هم‌زمان
2.  ترویج بستر قابل‌اعتماد دیجیتالی 2 طرفه
3. ایجاد زنجیره اعتماد

درحال حاضر، اعتماد به سازمان‌ها، نهادهای سیاسی و اجتماعی، کاهش پیدا کرده است و به سختی ایجاد می‌شود.

رازی با اشاره به «AirBnB» و «Uber» گفت:

اطمینان کامل به غریبه‌ها، دعوت آن‌ها به خانه، ماشین و محل زندگی، به لطف سامانه‌هایی رخ می‌دهند که بین افراد، اعتماد ایجاد می‌کنند.

مردم در سناریوی همتا به همتای یادشده، درک می‌کنند که مسئله اصلی، مواجهه با خطر نیست؛ بلکه مدیریت و اولویت‌بندی آن است. همین رویکرد، باید در همه‌ زمینه‌های اطلاعاتی، پیاده‌سازی شود.

گای با توجه به ظرفیت هوش مصنوعی برای کمک مدیریت خطر، خاطرنشان کرد:

ما در سال 2049، ماشین‌هایی داریم که در حوزه «DevSecOps» عمل می‌کنند. از دیدگاه نظری، هر بخشی از فناوری، قابلیت وصله کردن خود را دارد. داده‌ها به اشیای سیالی تبدیل شده‌اند و به منظور مقابله با آن‌ها، هر بخش باید به ارزیابی و تنظیم مجدد خطر بپردازد.

گای، مدیر RSA، افزود:

همه‌ داده‌ها، باید در زمان ایجاد شدن و چرخه‌ حیات خود، برچسب‌گذاری شوند؛ تا بتوان مالکیت و محل‌هایی را که از آن عبور می‌کنند، مشخص نمود.

مرحله‌ دوم بیان می‌کند که انسان و ماشین باید بتوانند به یکدیگر اعتماد کنند. در این صورت، بخشی از نگرانی‌های حوزه هوش مصنوعی، رفع خواهد شد.

مدیر RSA توضیح داد:

یک سامانه می‌تواند در اکثر وظایف، از انسان‌ها، پیشی بگیرد. انسان‌ها در مسائل خلاقانه، عالی واکنش نشان می‌دهند. همچنین در رابطه با پرسش‌هایی که باید مطرح نمایند و زمینه‌های تحقیقاتی، بهتر عمل می‌کنند. بنابراین یک اقیانوس داده‌ها را تصور نمایید که در آن، انسان‌ها سؤال کرده، ماشین‌ها پاسخ می‌دهند.

سطح سوم در رابطه با زنجیره اعتماد، بر پایه اعتبار است.

رازی اظهار کرد:

ما اعتبار را به منظور تشخیص سطح قابلیت اطمینان، اندازه‌گیری می‌کنیم. به این مسئله، به‌عنوان یک دفتر کل بیندیشید. شما وقتی کار درستی انجام می‌دهید (به ویژه از نمونه‌های دشوار آن) اعتبار دریافت می‌کنید. اما اگر آن کار را انجام ندهید (حتی اگر اشتباه نباشد)، سطح سپرده‌ شما، کاهش می‌یابد.

وی ادامه داد:

اعتماد به کمال نیاز ندارد؛ بلکه بیشتر به صداقت، مسئولیت و شفافیت، مرتبط است. رویدادهای خوب را گزارش بده و موارد بد را فاش کن.

رازی همچنین محصولات برچسب‌گذاری شده را با اعتبار اعتماد دیجیتالی، به عنوان «فاکتور اطمینان» پیشنهاد داد.